Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Ασυναρτησίες


Το παρόν ιστολόγιο διάγει περίοδο κρίσης. Έχασε τον προσανατολισμό (του) που ουδέποτε είχε, ούτως ή άλλως, έχασε την επαφή με το περιβάλλον, τ' αβγά, τα καλάθια, το μπούσουλα, μια μπουρνουζοπετσέτα θαλάσσης κι ό,τι  άλλο προαιρείσθε —η λίστα παραμένει ανοιχτήॱ όσο μιλάω εσείς παραγγέλνετε!

Η γράφουσα, εκτός από εγκεφαλικά κύτταρα, έκαψε έναν δρομολογητή (router, στην καθομιλουμένη) κι ένα τροφοδοτικό υπολογιστή σε δύο εντελώς διαφορετικές χρονικές στιγμές. Πόσα πλήγματα να δεχτώ, η γάτα;

[Ο δρόμος πήρε λευκό τετράδιο κι άρχισε να ξαναγράφει τη δική του ιστορία.

Το καλοκαίρι σαν να μην το 'χε σκοπό να 'ρθει φέτος, μα όταν το πήρε απόφαση, ένας βοριάς ανταριασμένος έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα γι' άλλον ένα κορωμένο χορό συμφοράς και καταστροφής...]

Τίποτα δεν με εκπλήσσει και τίποτα δεν μπορεί, πλέον, να με (κατα)πλήξει. Φίλοι έγιναν “εχθροί” εν μία νυκτί, ανέλπιστες συμμαχίες δημιουργήθηκαν από το πουθενά, ενώ μια άλλη Ελλάδα φανερώθηκε στα μάτια μου στις ουρές του ΑΤΜ! Οι γείτονες... ξανασυστηθήκαμε, να μη σου πω ότι αγαπηθήκαμε κιόλαςॱ κουβέντες όμορφες, ανθρώπινες, δίχως υστερίες, δίχως φόβο.
(Ένας παράταιρος βρέθηκε, ποιος ξέρει ποιος δρόμος τον... ξέβγαλε εκεί, στην πλατεία μας, ούτε σε ποια περιοχή βρισκόταν δεν ήξερε, όλη την ώρα έκανε κλήσεις στο κινητό για να μεταφέρει στους δικούς του ανθρώπους τη δική του μιζέρια και μίρλα, τη δική του ανασφάλεια, «είμαι τρομοκρατημένος», έλεγε και ξανάλεγε!)

Αμήχανοι, χαριτωμένοι, υπομονετικοί — «δεν σας βγάζει; Δοκιμάστε ξανά, δεν πειράζει, περιμένουμε!» — να παραχωρείται η σειρά σε ηλικιωμένους και μανάδες που είχαν έρθει με τα παιδάκια τους... και τ' αναθέματα να πέφτουν βροχή σ' όσους μας έφεραν ως εδώ.
Ευτυχώς που υπήρξαν οι ουρές των ΑΤΜ και, σε αντίθεση με τον Αρμαγεδώνα των ΜΜΕ και των λάβρων κριτών των πληκτρολογίων που δεν έχουν πάψει να εστιάζουν στο τελευταίο 6μηνο, είδαμε κι ακούσαμε το διπλανό, τον παραπέρα, τον πιο πίσω, εσένα, εμάς.

Ήταν Δευτέρα που φάγαμε μια μπούφλα ξανάστροφη... μα ήταν κι ευκαιρία να βγουν παγανιά οι λύκοι στο φως της μέρας και να δούμε την όψη τους.
Δεν θα σου πω περισσότεραॱ ως εδώ την έχεις την picture! Λίγα να σου λέω πολλά να καταλαβαίνεις, σε θέλω.

Τίποτα δεν μ' έχει κουράσει ποτέ, όσο οι ανώφελες, ανούσιες, άκαιρες, άτοπες μπουρδολογίες που πέφτουν... σαν το χαλάζι, τόσο από τους γυρολόγους των καναλιών όσο και από τους “φιλοσόφους” του διαδικτύου, ειδικά τις τελευταίες εβδομάδες. Λάδι πολύ − “να 'χαμε να λέγαμε” και τηγανίτα τίποτα.

Σου υπόσχομαι να μην συμβάλω σ' ετούτο τον παραλογισμό.



ΚΕΙΜΕΝΟ − ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ © Roula the Cat | Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015, 03:19

6 σχόλια:

  1. Καλώς την !
    Έλειψες και μάλιστα πολύ!
    Κι είχαμε και πρόσφατα την κουβέντα σου -είχες λόξυγγα; (καλά λέγαμε ☺)
    Με λίγα λόγια έδωσες το στίγμα σου και το στίγμα των ημερών!
    Όχι άλλες μπουρδολογίες!

    Πολλά φιλιά γατούλα μου!♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάθε φορά που λείπω, μου λείπετε...
      Τρεχάματα και “φουρτούνες” (...καπεταν-Roula!)
      Πάνω που ξεκινώ να σας επισκέπτομαι και να σας διαβάζω, όλο και κάτι ανελαστικό προκύπτει! Ε, το πήρα απόφαση το... in between!

      Αριστέα μου, να 'ξερες πόσες φορές “κρέμασε το σαγόνι μου” απ' όσα διάβαζα / διαβάζω ή άκουγα / ακούω. Και μάλιστα από άτομα που εκτιμούσα μέχρι πρότινος και που “δεν τους το 'χα” να πέσουν τόσο χαμηλά... να κρύβουν τόση φθήνια μέσα τους.
      Δεν είναι δυνατόν να συμφωνούμε όλοι με όλους. Αρκετοί από τους ανθρώπους που αγαπώ και μας δένουν ισχυροί δεσμοί, είχαν και έχουν τελείως διαφορετικές απόψεις από τις δικές μου. Αλλά οι μεταλλάξεις... Α! Αυτές, όχι. Μού είναι ξένες. Ξένοι, πλέον, κι οι εκφραστές τους.

      Φιλιά πολλά, καλή μου Αριστέα!
      Σ' ευχαριστώ που είσαι “εδώ”! ♥

      Διαγραφή
  2. Ρούλα μου καλησπέρα σου.......!!!!!
    Θα ενώσω τη φωνή μου με την Αριστέα από ...πάνω για να προσθέσω και εγώ για την μεγάλη απουσία σου, που έγινε αισθητή στη γειτονιά μας.
    Εύχομαι να ...αποκατέστησες τα ...ρημαγμένα τεχνικά δρώμενα και όλα να κυλάνε καλά.
    Όσο για τα ...λοιπά άστα......!

    Θα πω για ένα έργο του Τέννεσυ Ουίλλιαμς "ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΧΝΙΑ" για να αποδώσω στο τι ακριβώς νιώθουμε.
    Τόχει βλέπεις η μοίρα όλα να γίνονται καλοκαίρι τα τελευταία χρόνια.
    Και πάλι καλώς όρισες Ρούλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς σε (ξανα)βρίσκω, Γιάννη μου!
      Τα τεχνικά, οπωσδήποτε ανεπιθύμητα και ενοχλητικά, ωστόσο, με κάποιες μέρες αναγκαστικό “μαύρο” (ωσάν στην, προ διετίας, ΕΡΤ) και αρκετά ευρώ μείον..., αποκαταστάθηκαν και επαναλειτουργούν!
      Τα μη τεχνικά είναι που 'χουν πιάσει... στασίδι! Οψόμεθα...

      Κάπου - κάποτε είχα διαβάσει πως ο Tennessee Williams, απ' όλους τους (γυναικείους) χαρακτήρες των έργων του, ταυτίστηκε περισσότερο με την Άλμα γιατί κι αυτός, όπως εκείνη, ξύπνησε αργά στη ζωή του...
      Κρατώ λοιπόν τον τίτλο με τον οποίο, τόσο εύστοχα αγκαλιάζεις όλα τα “καπνισμένα καλοκαίρια” μας... κι εύχομαι να μην ξυπνήσουμε αργά, όπως η Άλμα... όπως ο Tennessee...

      Σ' ευχαριστώ πολύ!
      Καλό βράδυ να έχεις!

      Διαγραφή
  3. Καλώς την.
    Η μίρλα όπως λες και η μιζέρια έχουν κυριεύσει το ελληνικό σύμπαν.
    Εκτός από λεφτά τα ευρωσιχάματα μας πήραν το γέλιο από τα χείλη.
    Αντιστεκόμαστε με όποιο τρόπο μπορούμε. Προσωπικά μιλώντας, αν δεν τους τα γράψω και δεν τους τα χώσω δεν μπορώ να κοιμηθώ. Εκτονώνομαι και κοιμάμαι καλύτερα. Τουλάχιστον σε μένα η συνταγή πιάνει.
    Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέτρο,
      Το χαμόγελο δεν μου το πήραν, ευτυχώς, όχι πως δεν είμαι προβληματισμένη. (Αρκεί να σου πω ότι έχω δει στον ύπνο μου τον Τσίπρα, πάνω από 5 φορές το τελευταίο διάστημα! Δεν σου κάνω πλάκα! Και κάθε φορά το “σκηνικό” του ονείρου συμπλέει με τις εξελίξεις!)

      Με τη λογική, με το καλό, “τους” τα 'πα. Και τα 'χωσα. Και απεκόμισα ότι μιλούσα σε... aliens!

      [Θυμήθηκα μια παλιά, καλή ελληνική σειρά με τον Νάσο Κεδράκα, «Ο Φωτογράφος του Χωριού», λεγόταν.
      Προσπαθούσε ο έρμος ο δάσκαλος να μάθει σε μικρό μαθητή πως το βιβλίο γράφει «γάτα» και όχι «κατσούλα». Του έλεγε, λοιπόν:
      «γου και α;»
      «γα−»
      , απαντούσε ο μαθητής.
      «Του και α;» «−τα».
      «Εύγε, παιδί μου! Όλο μαζί, λοιπόν;»
      «Κατσούλα!»

      Ε, αυτό!]

      Καλά να περνάς, Πέτρο!

      Διαγραφή

Ψαξε και θα το βρεις!

Ημερολογιο

Σαν Σημερα

Ποια ειμαι εγω

Η φωτογραφία μου

Kατάγομαι από το πουθενά. Ανήκω σ' εμένα, στα όνειρά μου, στην ομορφιά μου και στην τσαχπινιά μου!

A cat in gloves catches no mice.
— English Proverb

Social Media

Ακολουθουν στο Google+

Συχναζουν εδω

Τα πιο διαβασμενα του 7ημερου

Στο Mailbox σου

Στα νυχια της Roula!

Πινεζες

Γυριζω και μυριζω!

Τσιου!

Πρωτοβουλία από την
Blogger της Διπλανής Πόρτας
κατά της Λογοκλοπής

Ζητα μου −περιπου!− ο,τι θες!

Αν θέλεις να αναδημοσιεύσεις κάποιο από τα κειμενάκια της Roula στείλε μου e-mail —είμαι καταδεχτική γάτα!— Αν βαριέσαι, no bad feelings αλλά οπωσδήποτε να κάνεις αναφορά στην πηγή με link στο blog της Roula.
[Σημ. Τα δικαιώματα των εικόνων και φωτογραφιών που συνοδεύουν τα κείμενα, ανήκουν αποκλειστικά στους δημιουργούς τους. Φωτο της Roula (original − manipulated) είναι όσες φέρουν το σχετικό υδατογράφημα.]
Special Credits
Comments' emoticons (smilies) by :
 
Αυτη τη στιγμη: