Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

Έι! Αναποφάσιστε!...

Σε συναντώ σε κάθε προεκλογική περίοδο που προηγείται μιας σημαντικής ή ιστορικής (όπως η παρούσα) αναμέτρησης. Κάθεσαι στη γωνία και παρατηρείς. Ή ρεμβάζεις. Ή περιμένεις το ραντεβού σου που άργησε...

Στην πρώτη περίπτωση ζυγίζεις τα υπέρ και τα κατά, θέλεις να ξέρεις πού θα ρίξεις την πολύτιμη ψήφο σου.
Στη δεύτερη, είτε ψιλοαδιαφορείςॱ “έλα, μωρέ, όλοι ίδιοι είναι... Θα κάνω ένα φρουπ! κι ό,τι πιάσει το χέρι μου εκείνη την ώρα...” είτε θα το ρίξεις Λευκό ή Άκυρο. Μπορεί κιόλας, αν σου “κάτσει τίποτα καλό”, να μην πας καν να ψηφίσεις... Ή, ίσως, απέχεις “για να τους δείξεις”!
Στην τρίτη... θέλω να έρθω να σε πιάσω από το αυτί! Γιατί είσαι στην κοσμάρα σου. Πιστεύεις ότι δεν αποτελείς μέρος του προβλήματος —πολλώ δε μάλλον της λύσης του. Η Κυριακή των Εκλογών δεν σου λέει τίποτα, το πολύ−πολύ να πετάξεις κανένα ευφυολόγημα (νομίζεις), του τύπου «εγώ, ΠΑΟ». Μ' εσένα, δεν έχω να πω πολλά. Για την ακρίβεια, μιλάμε διαφορετική γλώσσα. Όμως δεν μπορώ να σ' αφήσω απ' έξω. Θυμάμαι, βλέπεις, το ποσοστό “σου” (34,90% και 39% αποχή) στις Εκλογές του 2012...

[Κοίτα τώρα ένα παράδοξο: σε μία χώρα με, σχεδόν 30% ανεργία... το 40% να απέχει της ψηφοφορίας! Αναρωτιέμαι, τι είναι χειρότερο; 30% άνεργοι ή 40% αδιάφοροι;
Σημείωση: καθίσταται σαφές ότι δεν μπλέκω τους άνεργους με τους απέχοντες, έτσι;]

Κάπου εδώ, σε βλέπω να διαμαρτύρεσαι. Ναι, εσένα που “απέχεις συνειδητά”. Εσένα που ανήκεις στη δεύτερη κατηγορία των αναποφάσιστων, των «Δεν γνωρίζω / Δεν απαντώ» και που πιστεύεις ακράδαντα ότι η αποχή είναι πράξη πολιτική. Για να στείλεις ένα βροντερό “μήνυμα διαμαρτυρίας”.

Εμπέδωσες την “απήχηση” που είχε το “μήνυμά σου”;

Εμπέδωσες ότι άνοιξες την πόρτα σε μιαν ανίερη συμμαχία μειοψηφούντων, να αποφασίζουν συλλήβδην για τη ζωή, το παρόν και το μέλλον ενός ολόκληρου λαού, μιας ολόκληρης χώρας, υπογράφοντας Μνημόνια που δεν είχαν διαβάσει, επικαλούμενοι λευκές επιταγές και λαϊκές εντολές; Έγινες μέρος του δολοφονικού 40% (μην σαστίζεις και μην σοκάρεσαι, δες κατάφατσα την πραγματικότητα και πάψε να την εξωραΐζεις), εσύ, ένας από εμάς του 99%...

[Είδες πώς μπλέκονται μεταξύ τους τα ποσοστά κι οι αριθμοί; Είδες ότι η πίτα, πριν κοπεί, αποτελείται από ομόκεντρους κύκλους;]

Απομένουν 24 ώρες μέχρι ν' αποφασίσεις για το μήνυμα που θα στείλεις ετούτη τη φορά.
Να κάνεις ένα βήμα έξω από τον δικό σου κύκλο που 'χει διάμετρο όσο τα παπούτσια σου.
Ν' αφουγκραστείς τον επιθανάτιο ρόγχο της κοινωνίας που ξυπνά, πέντε χρόνια τώρα, δίχως ήλιο. Που κοιμάται δίχως “όνειρα γλυκά”.


Που, αν ακόμη δεν έχει ξεσπιτωθεί, μαγειρεύει στο γκαζάκι και φωτίζεται με κεριά.
Που στέλνει τα παιδιά της να μάθουν γράμματα για ν' αποκτήσουν αργότερα ένα πτυχίο δίχως αντίκρισμα και τα παιδιά αυτά λιποθυμούν απ' την πείνα, μπροστά στα μάτια δασκάλων με δεμένα χέρια και σφραγισμένο στόμα —ξέρεις, ίσως αύριο, τους περιμένει κι αυτούς ένα χαρτόκουτο για σπίτι.


[Για... λαϊκίστικη προπαγάνδα μίλησαν τα “επίσημα στόματα” στις καταγγελίες για λιποθυμίες μαθητών από ασιτία... Και πάνε ήδη τρία χρόνια από τότε... Δεν το 'ξερες όταν έστελνες διά της απουσίας σου το “μήνυμά σου”;]

Μην βγάζεις την ουρά σου απ' έξω λέγοντας «τουλάχιστον, δεν τους ψήφισα!»... γιατί στην ουσία, όχι μόνο δεν “πρότεινες” άλλην εκδοχή, αλλά συναίνεσες. Τους έδωσες “πάσο διαρκείας” να παίξουν Monopoly σε αληθινό, όμως, πεδίο και με ζάρια πειραγμένα. Σ΄αυτό το στημένο παιχνίδι, η σειρά σου έρχεται μια φορά στα τέσσερα χρόνιαॱ τώρα, “κέρδισες ένα γύρο” κι είναι στο χέρι σου να τον εκμεταλλευτείς. Να τους δείξεις πως το παιχνίδι τελειώνει εδώ, διά παντός.
Επειδή δεν ζούμε με ζαριές και γύρους. Επειδή η ζωή δεν είναι παιχνίδι —Your turn, My turn...— και ειδικά το δικό τους: My turn ... συνεχώς.

Την Κυριακή, λοιπόν, θέλω να σε δω εκεί.
Κι από Δευτέρα, σε θέλω κάθε στιγμή, κάθε ώρα, κάθε μέρα παρόντα.

Τι περίεργο αυτό που νομίζουν μερικοί... Πως τάχα οι ιδέες σκοτώνονται...
—Martin Luther King

Ξέρω πως μια ολόκληρη βιομηχανία, τα τελευταία —τουλάχιστον— είκοσι πέντε χρόνια, έχει βαλθεί να γαλουχήσει τις γενιές που δεν γνώρισαν Κινήματα, Κατοχή, Εμφύλιο, Χούντα, με μιαν “επικάλυψη Ιστορίας” —όπως τη λέω εγώ— έναν πολτό γεγονότων, προπαγάνδας, εθελοτυφλισμού... όπου τα σημαντικά καταβυθίζονται και τ' ασήμαντα επιπλέουν όπως οι φελλοί. Αυτά, στα “καθ' ημάς”.

Γενικότερα, στο πλαίσιο της Παγκοσμιοποίησης, οι Ιδεολογίες δήθεν κατέρρευσαν ή, τάχα, συνιστούν μηχανισμούς παρωχημένους, ασύμβατους με τον εκσυγχρονισμό, ο οποίος επιβάλλει να ασκείται η “Πολιτική” από τεχνοκράτες − “διαχειριστές” (λογιστάδες, τρόπον τινά), σε μια κοινωνία η οποία εν συνόλω αντιμετωπίζεται ως Ισολογισμόςॱ με Πάγια, Παθητικά, Αναλώσιμα...

Σ' αυτή την κοινωνία, ο ρόλος σου θέλησαν να είναι απολιτικός. Να μην έχεις πολιτική σκέψη, πολιτική κρίση, πολιτικό προσανατολισμό. Όλη σου η ζωή να είναι το κυνήγι του καρότου —αστραφτερά ρούχα, φιγουρατζίδικα μαραφετάκια, πολυτελές σπίτι, αυτοκίνητο, σκάφος... (Οι ανθρώπινες ανάγκες είναι απεριόριστες, μα τα μέσα ικανοποίησής τους περιορισμένα). Δεν θα χρειαζόταν να νοιαστείς για τίποτα άλλο, παρά μόνο γι' αυτά. Πήραν κεφάλι ο ατομικισμός από τη συλλογικότητα και τον αλτρουισμό, και ο ανταγωνισμός από την αλληλεγγύη.

Ο χειρότερος αναλφάβητος είναι ο πολιτικά αναλφάβητος. Δεν ακούει τίποτα, δε βλέπει τίποτα, δε μετέχει στην πολιτική ζωή.
Δε γνωρίζει ότι το κόστος διαβίωσης, η τιμή των φασολιών, του αλευριού, του ενοικίου, των φαρμάκων, όλα βασίζονται σε πολιτικές αποφάσεις.
Ο πολιτικά αναλφάβητος είναι τόσο ανόητος που, περήφανος, φουσκώνει το στήθος και λέει πως μισεί την πολιτική.
Δε γνωρίζει, ο ηλίθιος, πως απ' την πολιτική άγνοιά του προέρχεται η πόρνη, το παρατημένο παιδί, και οι χειρότεροι κλέφτες όλων, οι κακοί πολιτικοί, διεφθαρμένοι και λακέδες των εθνικών και πολυεθνικών εταιρειών.
—Μπ. Μπρεχτ*

Δεν θα σε κουράσω, (περι)γράφοντάς σου μια κατάσταση που τη ζεις στο πετσί σου πέντε χρόνια, τώρα.
[«Μα και στα βασανιστήρια ακόμη, κάποια στιγμή σου χαλαρώνουν τη θηλιά. Κι ας την ξανασφίξουν ύστερα. Μα, έστω και για λίγο, στη χαλαρώνουν. Τούτοι δω μονάχα σφίγγουν... σφίγγουν... Πνίγομαι!», μου 'πε ένας καλός άνθρωπος που 'χουν περάσει οδοστρωτήρες από πάνω του...]

Συνειδητοποιείς πόσο αυτή η αξιακή ανυπαρξία, το “χαριτωμένο” απολιτίκ που σου επέβαλαν πλαγίως και ανέντιμα, σ' άφησαν απροετοίμαστο να τους αντιμετωπίσεις.
Κακά τα ψέματα... Σε είχαν κακομάθει, γιατί έτσι τους βόλευε(ς). Έτσι τους εξυπηρετούσε(ς). Σου έκαναν τα χατίρια για να κάνεις τα στραβά μάτια στις αδυναμίες και τις παρασπονδίες τους. Σου έταζαν για να σ' έχουν εσαεί δέσμιο. Σου πετούσαν ξεροκόμματα για να έχουν το θράσος να σου ξεστομίσουν πως συμφάγατε κι άρα καλά θα 'κανες να το βουλώσεις! 

Είναι πολύ αργά για να καταλάβεις τη ζημιά που έκανες όντας αμέτοχος, απαθής ή, συμμετέχοντας ψηφίζοντάς τους ξανά και ξανά, μια που το απολιτίκ προφίλ σου και το κακομαθημένο παιδί μέσα σου, σου υπαγόρευαν πως “όλοι είναι ίδιοι” και πως, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η πορεία ήταν προδιαγεγραμμένη.

Από την άλλη, είναι πολύ νωρίς για να βγεις μπροστά, να παλέψεις, να διεκδικήσεις, να γκρεμίσεις και να ξαναχτίσεις. Σου λείπει —και να με συμπαθάς που στο γράφω έτσι ωμά— το ιδεολογικό υπόβαθρο. Σου λείπει η ιστορική γνώση. Ίσως κιόλας να σου λείπουν οι αξίες και πολλές αρετές.
Με λύπη μου σε συναντώ καθημερινά να “ζυγίζεις” τι θα κερδίσεις αν ψηφίσεις τον έναν, τι θα χάσεις αν ρίξεις την ψήφο σου στον άλλον.
Δεν έχεις, ακόμη —μα, ακόμη;!— συνειδητοποιήσει πως για να ξελασπώσεις, πρέπει να ορθώσεις το ανάστημά σου. Μα για να το ορθώσεις, πρέπει να το διαθέτεις. Σκυμμένος τόσα χρόνια, γονυκλινής υποτακτικός, χρειάζεται να κάνεις την προσωπική σου υπέρβαση.
Να μελετήσεις την Ιστορία σου και τα λάθη της, και να κατανοήσεις. Ν' αποκτήσεις όραμα, να φουντώσει το κεφάλι σου από Ιδέες.
Δύσκολο, μα όχι ανέφικτο.

Πάντως, είναι ακριβώς η σωστή στιγμή για να κάνεις το πρώτο σημαντικό βήμα από την απραξία στη δράση.
Κοίταξε γύρω σου, άλλη μια φορά.


Ακόμη κι αν δεν έχεις να “κερδίσεις” τίποτα σε προσωπικό επίπεδο (για την ακρίβεια: ακόμη κι αν νομίζεις ότι δεν έχεις να κερδίσεις τίποτα σε προσωπικό επίπεδο) κάν' το για τα, τουλάχιστον, έξι εκατομμύρια των συνανθρώπων σου που ζουν στα όρια της φτώχειας, στην ίδια χώρα μ' εσένα.


«Εμείς», «μαζί»... είναι όμορφες λέξεις. Κι ακόμη ομορφότερο το σμίξιμό τους. Μα πιο πολύ, ό,τι απορρέει απ' αυτό.


Αντί Επιλόγου


Το θυμήθηκα ακούγοντας «Ελληνοφρένεια».
[Η Τελευταία Εκπομπή της Μεταπολίτευσης, 23/01/2015, Β' Μέρος από το 7:33]

Και εδώ.



____________________________________
* Der schlechteste Analphabet ist der politische Analphabet, er hört nicht, sprücht nicht, und nimmt an den politischen Ereignissen nicht teil.
Er könt nicht die Kosten für Lebensmitteln, den Preis der Bohne, vom Fisch, vom Mehl, von der Miete, von den Schuhen und der Medizin, alles hängt von politischen Entscheidungen ab.
Der politische Analphabet ist so dumm, daß er stolz die Brust aufblast, und sagt daß er Politik haßt.
Der Schwachsinnige weiß nicht, daß von seine politische Unwissenheit herkomnt die Prostituierte, das verlassene Kind, und die schlechtesten Diebe von allem, der schlechte Politiker, verderben und Lakai der nationalen und multinationalen Firmen.
—Bertolt Brecht, Der politische Analphabet
ΚΕΙΜΕΝΟ − ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ © Roula the Cat | Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015, 06:44

27 σχόλια:

  1. Έχεις δίκιο Ρούλα μου, το να μην έχουμε πια σαφείς πολιτικές κατευθύνσεις ήταν ηθελημένο, το ότι δεν βλέπουμε πολιτική ιδεολογία παρά μόνο συμφέροντα στην πολιτική σκηνή συντέλεσε αναμφισβήτητα σε αυτό.
    Για εμένα αύριο και κάθε αύριο από εδώ και στο εξής, δεν κρίνεται μόνο το μέλλον της χώρας αλλά και η τελευταία μας ευκαιρία να καθορίσουμε πως θα περάσουμε στην ιστορία. Ως ένας λαός φοβισμένος και ευθυνόφοβος ή ως ένας λαός που τολμά να διεκδικήσει. Ας ελπίσουμε πως ότι αποφασιστεί αύριο θα είναι για το καλό της Ελλάδας! :)
    Σε φιλώ και σου εύχομαι ένα υπέροχο Σ-κ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η πρώτη κίνηση έγινε.
      Ας δούμε πώς θα πορευθούμε από 'δω και πέρα. Όχι άλλος λήθαργος, όχι άλλος “καναπές”!

      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  2. Συγκλονιστικό το μανιφέστο σου Ρούλα μου, πήγε κατευθείαν σε αναδημοσίευση στο φέις ελπίζοντας ότι έστω ένας θα διαβάσει και θα σκεφτεί!
    Τρέμω για αύριο. Τρέμω στην ιδέα ότι θα φανεί πόσοι πολλοί είναι οι πολιτικά αναλφάβητοι με κόστος να πάμε ακόμα πιο βαθιά.....
    Την καλημέρα μου ...

    και καλή λευτεριά!


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εκ του αποτελέσματος κρίνοντας... θα μπορούσαμε και καλύτερα!
      Αλλά η αρχή είναι το ήμισυ του παντός (τις περισσότερες φορές, τουλάχιστον!)

      Σ' ευχαριστώ πολύ, Αριστέα μου!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  3. Αν δεις ό,τι σχόλιο έχω αφήσει σε αναρτήσεις εκλογικού περιεχομένου, θα καταλάβεις πόσο πολύ συμφωνώ μαζί σου...
    Δεν είναι οτι το κρίνω, απλά το κεφάλι μου, αρνείται να καταλάβει πώς στο καλό γίνεται κάποιος να... απέχει...
    Απλά αδυνατώ να το καταλάβω... Στην Ελλάδα του σήμερα...
    Πάντα για εμένα η αποχή ισοδυναμούσε με αδιαφορία (οπότε θα τραβάει ο οργανισμός μας), αλλά σήμερα? Ε, λυπάμαι, δεν μπορώ να δεχτώ την αποχή για κανένα λόγο...
    Καλό Σαββατοκύριακο!
    ΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αποχή είναι εγκατάλειψη. Άνευ όρων παράδοση.
      Στις μέρες μας, σε καμία περίπτωση “πολιτική πράξη”...

      Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  4. Εύγε, τα είπες όλα!
    Οι αναποφάσιστοι και οι απέχοντες, όσο κι αν οι ίδιοι δεν το παραδέχονται, είναι μεγάλη πληγή...μη σου πω είναι και υπεύθυνοι μέσα στην ανευθυνότητά τους για τα περισσότερα κακά!
    Δίνουν λάθος μηνύματα και επαναστατούν αδιαφορώντας.....τέλειος συνδυασμός για τον κατήφορο!!

    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις βραβειάκι να παραλάβεις!

      Διαγραφή
    2. Ο αναποφάσιστος είναι άτολμος. Ή, προσπαθεί να βολιδοσκοπήσει από πού έχει να αποκομίσει τα περισσότερα οφέλη... Στην πράξη, το ίδιο “μοιραίος” με τον αμέτοχο.

      Μαρία μου, συμπύκνωσες το νόημα σε λίγες μόλις λέξεις!

      Να είσαι καλά!
      Σε φιλώ (εεε, και σ' ευχαριστώ για το βραβειάκι!!!) :g

      Διαγραφή
  5. Έχεις απόλυτο δίκιο φίλη μου. Αλλά ποιος σε ακούει....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στη συγκεκριμένη περίπτωση... είναι που ευχόμουν να είχα/-με άδικο!...

      Διαγραφή
  6. Ρούλα θα σταθώ και εγώ στον όρο "Μανιφέστο" που έδωσε στο κείμενό σου η Αριστέα. Και θα έρθω να το ενώσω και με αυτό της me (Maria) αλλά και άλλων φίλων εδώ στον δικτυακό χώρο.
    Το κλείσιμο στο κάλεσμά σου είναι συγκλονιστικό από κάθε άποψη.

    Όσοι μιλούν έχοντας τσιμπήσει το ...τυράκι του τέλους των ...Ιδεολογιών του 19ου αιώνα, ας κάνουν τον κόπο, εύκολο είναι, ειδικά αν έχουν κάποιο παιδί ή γνωστό να φοιτά σε Οικονομικό Πανεπιστήμιο, να διαβάσουν τι έλεγαν οι RICARDO, KEYNES, MARX, LENIN, GRAMSI, BAKOUNIN, FREEDMAN, ROZA LUXEMBURG και μετά ας κοιταχτούν στον καθρέφτη να βρουν ένα "κάτι" που δεν ισχύει σήμερα.

    Έχοντας τσιμπήσει λοιπόν το τυράκι της σούπας του χυλού που λέγεται "τέλος ιδεολογιών", έχοντας σκούντα-βρόντα ελλιπέστατα και μονομερή μαθήματα ιστορίας φτάσαμε σε φαινόμενα και εκτρώματα όπως: ΜΠΕΡΛΟΥΣΚΟΝΙ, ΛΕΠΕΝ, ΧΡΥΣΑΥΓΟΥΛΑ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΟ ΚΙΕΒΟ, αλλά από κοντά τους και κάτι ....ΠΟΤΑΜΙΑ, ....ραχούλες, κοιλάδες, Γκλέτσοι, Ψινάκιδες και Γκερέκου και ......όλος αυτός ο εκλεκτός ...εσμός βαθιά στοχασμένων πολιτικών υποκειμένων που θα οδηγήσουν τον τόπο μπροστά από τους "ΕΞΑΧΡΕΙΩΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ", τους "300 ΚΛΕΦΤΕΣ" και τέτοια "όμορφα" συνθηματάκια που φώναζαν κάτι φουσκωτοί με αγκυλωτούς σταυρούς στο σβέρκο...

    Ότι και να κάνουν η ΙΣΤΟΡΙΑ είναι ΠΑΡΟΥΣΑ. Και δεν θα ξαναγραφτεί από την ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΚΑ του Κυβερνώντος θιάσου εν Ελλάδι και εν Ευρώπη.

    Η Ιστορία γράφεται με ΑΝΥΠΑΚΟΗ, ΑΓΩΝΑ, ΡΗΞΗ, ΑΝΑΤΡΟΠΗ.

    Καλό βόλι σε όλους και να θυμάστε ότι το Κίνημα ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΠΑΝΤΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ και όχι μονάχα σε διακυβερνήσεις όσο αριστερές και αν διατείνονται να θέλουν να είναι.

    ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να παραφράσω λίγο τον τίτλο του γνωστού θεατρικού... και να γράψω πως “αυτός ο αλήτης ο Ρικάρντο έχει πάρει πολύ κόσμο στο λαιμό του!” (και στέκομαι σ' αυτόν, μια που τον ανέφερες!)

      Έκτοτε, κύλησε πολύ νερό στ' αυλάκι, αλλά καταπώς φαίνεται, δεν διδαχτήκαμε και πολλά από την Ιστορία...
      Όμως, επειδή όπως πολύ σωστά αναφέρεις, η Ιστορία είναι παρούσα, καιρός είναι να τη βγάλουμε από γωνία και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε εμείς μαζί της. Εμείς, μαζί όμως...

      Η κόντρα για την κόντρα δεν θα μας βγάλει πουθενά.
      Στο δρόμο και στους αγώνες. Μαζί.
      Οι επαναστάσεις γίνονται από λαούς συνειδητοποιημένους κι εμείς, Γιάννη μου, έχουμε πολλά χρόνια δρόμο ακόμη.

      Να είσαι καλά!
      Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  7. Η "λογική" της ανάθεσης σε δήθεν σωτήρες χρεοκόπησε...
    Συμμέτοχοι στους αγώνες- συμμέτοχοι στη ζωή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ιχνηλάτη μου,
      Συνειδητότητα, καταρχάς. Για να επιτευχθεί η κοινή πορεία, ο κοινός αγώνας...

      Να είσαι καλά.

      Διαγραφή
  8. Χωρίς πολλά πολλά λόγια, αναδημοσιεύω! Μια τελευταία προσπάθεια από όλους μας μπας και φιλοτιμηθούν κάποιοι παρά πάνω!
    Καλή ψήφο Ρούλα μου! Στον αγώνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εξαιρετικό!
    Καλώς σε βρίσκω Ρούλα!
    Οι απόντες παραιτούνται ακόμη και απο τα ελάχιστα πραγματικά δικαιώματα που μας έχουν απομείνει...εύχομαι αύριο να μειωθεί το ποσοστό τους...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. :l Κατερίνα!

      Το ήλπιζα κι εγώ... αλλά διαψευστήκαμε.
      Ανεξαρτήτως αποτελέσματος, το ποσοστό αποχής ήταν ανεπίτρεπτα υψηλό για έναν λαό εκ του οποίου 6εκ. ζουν στο όριο —ή και κάτω από αυτό— της φτώχειας...

      Σ' ευχαριστώ πολύ και σε καλημερίζω!

      Διαγραφή
  10. Απόλυτες αλήθειες, οι οποίες δυστυχώς έχουν αποτελέσματα πόνου διαρκείας στους υπόλοιπους ,τους συνηδειτοποιημένους.
    Ειδικά σε αυτές τις εκλογές ας αφήσουν τον ωχ- αδελφισμό...επιβάλλεται να δράσουν με πολιτκή συνείδηση..όπως λες κι εσύ, δεν είναι ποτά αργά να προχωρήσουν από τηνν εγκληματική αδράνεια στην πράξη.
    Το ποίημα του Ασιζ μου έφερε δάκρυα στα μάτια - ακόμα μια φορά - με την αλήθεια του.
    Για αυτές τις εκλογές θα ήθελα κι εγώ μηδενικό ποσοστό αποχής και μηδενικό ποσοστό άκυρου - λευκού.Τα φιλιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Georgette μου, όπως έγραψα και πιο πάνω... δυστυχώς, διαψευστήκαμε!...

      Το ποίημα του Ασίζ, νομίζω, δεν θα υπάρχει φορά να το διαβάσουμε δίχως να βουρκώσουμε και ν' ανατριχιάσουμε. Η συμβολή της αλησμόνητης Ριάλδη, έχω την αίσθηση πως πρόσθεσε επιπλέον βαθμό συγκίνησης.

      Να είσαι καλά!
      Την καλημέρα και τα φιλιά μου! ♥

      Διαγραφή
  11. Οι εικόνες από μόνες τους, αρκούσαν για να αποφασίσει ο κόσμος... Νομίζω πως το έκανε τώρα πια, αν και...και πάλι οφείλουμε να έχουμε τα μάτια μας 14 :) Πολλά φιλιά Γατούλα μου :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσες είπαμε; “Χίλιες λέξεις”; Μπα... ούτε!
      Κάτι παραπάνω από το 1/3 του εκλογικού σώματος, φαίνεται πως ζει σε άλλη χώρα!
      Πάντως... κάτι κάναμε, οι υπόλοιποι!

      Φιλάκια πολλά πολλά και την καλημέρα μου, Πετραδάκι μου! :g

      Διαγραφή
  12. Το 20% των ανέργων λένε οι γκαλοπατζήδες ότι ψήφισαν νουδού. Τι κατάλαβες; Αυτοί πάντως αποκλείεται να κατάλαβαν.

    Θεωρώ τουλάχιστον ηλίθιο αυτόν που απέχει από τις εκλογές. Δεν του αξίζει όχι να δικαιούται όσα διεκδικούνται και κερδίζονται, ούτε καν να πατάει το ελληνικό χώμα δεν του πρέπει.
    Το λευκό και το άκυρο το "καταλαβαίνω", την αποχή με τίποτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέτρο... τα διάβαζα τα ποσοστά και δεν πίστευα στα μάτια μου!
      [Λες να ψήφισαν για τις... 700,000 θέσεις εργασίας που προανήγγειλε ο Αντώνης ο Σαξέσφουλ;! Αν “το έφαγαν” να μας δώσουν κι εμάς απ' αυτό που πίνουν...]
      Απαράδεκτο, βεβαίως και το 27,81%. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θα έπρεπε να έχουν λάβει εκεί, γύρω στο 5% έκαστο!...

      Όσον αφορά τους απέχοντες... προσυπογράφω!

      Την καλημέρα μου, να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  13. Ρούλα μου, καλησπέρα. Από καλύτερες ανάσες αυτή τη φορά......!
    Εδώ, σε περιμένει ένα μικρό και ταπεινό βραβείο από μένα.
    http://kokkino-diktio.blogspot.gr/2015/01/blog-post_27.html

    Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη μου,
      Αφού σ' ευχαριστήσω κι εδώ για την τιμή... να σου πω την αμαρτία μου: μόλις τώρα πρόσεξα το όνομα και τη διεύθυνση του ιστολογίου σου αυτού!!!

      Λίγη ανάπαυση μετά από ένα σερί αϋπνίας —κι αφού διάβασα αρκετούς από εσάς, στα σπιτάκια σας... αλλά δίχως να σχολιάσω— και θα σας επισκεφτώ ξανά, να τα πούμε εκτενέστερα!

      Σ' ευχαριστώ πολύ και πάλι!
      Σε καλημερίζω και σε φιλώ!

      Διαγραφή

Ψαξε και θα το βρεις!

Ημερολογιο

Σαν Σημερα

Ποια ειμαι εγω

Η φωτογραφία μου

Kατάγομαι από το πουθενά. Ανήκω σ' εμένα, στα όνειρά μου, στην ομορφιά μου και στην τσαχπινιά μου!

A cat in gloves catches no mice.
— English Proverb

Social Media

Ακολουθουν στο Google+

Συχναζουν εδω

Τα πιο διαβασμενα του 7ημερου

Στο Mailbox σου

Στα νυχια της Roula!

Πινεζες

Γυριζω και μυριζω!

Τσιου!

Πρωτοβουλία από την
Blogger της Διπλανής Πόρτας
κατά της Λογοκλοπής

Ζητα μου −περιπου!− ο,τι θες!

Αν θέλεις να αναδημοσιεύσεις κάποιο από τα κειμενάκια της Roula στείλε μου e-mail —είμαι καταδεχτική γάτα!— Αν βαριέσαι, no bad feelings αλλά οπωσδήποτε να κάνεις αναφορά στην πηγή με link στο blog της Roula.
[Σημ. Τα δικαιώματα των εικόνων και φωτογραφιών που συνοδεύουν τα κείμενα, ανήκουν αποκλειστικά στους δημιουργούς τους. Φωτο της Roula (original − manipulated) είναι όσες φέρουν το σχετικό υδατογράφημα.]
Special Credits
Comments' emoticons (smilies) by :
 
Αυτη τη στιγμη: