Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Το δέντρο μου (κι ένα γιαούρτι!)

Update: 19/12/2014 Με μεγάλη καθυστέρηση, είναι αλήθεια... ευχαριστώ τις Vicky & Georgia από το «Our Athens: Μια φωτογραφία για την Αθήνα», οι οποίες, στο πλαίσιο των δημοσιεύσεων «Χριστουγεννιάτικα Δέντρα 2014», αφιέρωσαν μία από τις αναρτήσεις τους, στο δεντράκι μου!


Πάει κι αυτό (σχεδόν)! Στολιστήκαμε (σχεδόν)! Κάτι “και λοιπά” μένουν —ξέρεις, κεράκια, μπλιμπλικάκια, χιονόσφαιρες (snow globes, παιδί μου!), μια σύνθεση για την οξώπορτα, μια−δυο πουανσέτιες για την “υποδοχή” (καλά, εμάς υποδεχόμαστε, μην φανταστείς τίποτα σουαρέ ντε γκαλά κι άλλα φαντασμαγορικά)... και τελειώσαμε!

Η Μαρία μας (Η Ζωή Μας Μια Εικόνα) είχε την όμορφη ιδέα να παίξουμε ένα παιχνίδι, να αφιερώσουμε δηλαδή μια ανάρτησή μας, στον χριστουγεννιάτικο στολισμό μας, και « (...) να γεμίσουμε την blog-o-γειτονιά με όμορφα χρώματα και χριστουγεννιάτικη διάθεση. (...) »
Μαρία μου, η δική μου ανάρτηση προκύπτει ελαφρώς... ανορθόδοξη! Μια φορά πάντως, τουλάχιστον το δεντράκι μου το αφιερώνω στο παιχνίδι σου!
Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Ποτέ δεν είναι νωρίς

Τρεις γυναίκες, τρεις διαφορετικές ιστορίες...
Κοινός παρονομαστής, η κακοποίηση


25 Νοέμβρη : Παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών

Κάποιες γυναίκες, γεννήθηκαν με το δάκρυ γι’ αστέρι τους.
Μερικές έμαθαν με τα χρόνια να το καμουφλάρουν πίσω από μάσκες έκφρασης —καλοδουλεμένες, μέσα στις ατέλειωτες «λευκές νύχτες» τους— και κάποιες άλλες δεν προσπάθησαν για τίποτα, άφησαν τον εαυτό τους να ξεφτίζει σαν το πολυφορεμένο ρούχο... και κάθε τόσο σκορπάνε τις κλωστές τους σε κάθε βήμα τους στο δρόμο του προσωπικού τους εφιάλτη.

Τις ξεχωρίζω αυτές τις γυναίκες... Και τις μεν και τις δε. Επειδή γνώρισα κάποιες. Επειδή στην αρχή δεν το πίστευα.
Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Nelly's

Nelly's
Aριστερά, φωτογραφία της από τον Hugo Erfurth, ο οποίος υπήρξε και δάσκαλός της από το 1921 έως το 1923.
Δεξιά, φωτογραφημένη από τον Χρήστο Μανουσάκη, το 1995.

Σαν σήμερα, 23 Νοεμβρίου του 1899, γεννήθηκε στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας η Έλλη Σουγιουλτζόγλου − Σεραϊδάρη, η πρωτοπόρος −θεματολογικά− φωτογράφος με τη διεθνή αναγνώριση, γνωστή (από την αγγλική υπογραφή της) ως Nelly's.

Γερμανικής –αρχικά– φωτογραφικής επιρροής, το έργο της Nelly’s, χαρακτηρίζεται από κινητικότητα και ελευθερία, όπως και η ίδια η ζωή της.
Από τους Γερμανούς δασκάλους της, Hugo Erfurth και Franz Fiedler, απεκόμισε την πικτοριαλιστική τεχνική και την κλασική αισθητική.
Η εγκατάστασή της στην Αθήνα το 1924, όπου ανοίγει, ένα χρόνο μετά, φωτογραφικό studio στην οδό Ερμού 49, θα την προσανατολίσει προς μία ελληνοκεντρική και συντηρητικότερη αντιμετώπιση της θεματογραφίας.
Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Άστρο λαμπρό δεν με οδηγεί!


«Μα καλά, είσαι σοβαρή, αγάπη μου; Πήγες να κάνεις νέα σύνδεση με Ερμή ανάδρομο;!»

— «Δεν έπρεπε, ε;» ρώτησα χαζά, καθώς άκουγα από την άλλη άκρη της γραμμής τη Λουκία να πληκτρολογεί (στο γραφείο ήταν...) και να φυσάει − ξεφυσάει (για 'μένα αυτό).

— «Εμ, δεν έπρεπε, αγάπη μου, δεν έπρεπε! Ορίστε τώρα, είδες τι τραβάς, τόσους μήνες μετά;»

— «Επειδή ήταν ο Ερμής ανάδρομος πέρσι το Δεκέμβρη που έκανα τη νέα σύνδεση, γι' αυτό δεν ξεκουνάω τον κώλο μου να πάω να διακόψω  την παλιά; Φταίει, δηλαδή, ο πλανήτης... κι όχι που, παιδιόθεν, είμαι αμελής τύπος;», ξαναρώτησα ακόμη πιο ηλίθια αφού, το... περιορισμένο —κατά τη Λουκία— μυαλό μου, αδυνατεί να συλλάβει τις λεπτές, πλανητικές ισορροπίες που, με ενέργειες σαν τη συγκεκριμένη δική μου, διαταράσσονται —με ασύλληπτες συνέπειες για τη συμπαντική νομοτέλεια!
Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

“Το δικό μου Cinefil”


Στις 16 του Νοέμβρη, είχαμε γενέθλια στην blog-o-γειτονιά! Ο Giannis Pit έσβησε 4 κεράκια στο Cinefil του, ιστολόγιο−επιτομή του κινηματογράφου από την πλευρά ενός πραγματικού λάτρη του που με αγάπη, σεβασμό, ψάξιμο και πολλή προσωπική δουλειά μας δίνει το εισιτήριο για ένα συναρπαστικό ταξίδι στην 7η Τέχνη!

Στα γενέθλιά του, το Cinefil μας προσκαλεί σ' ένα ενδιαφέρον παιχνίδι − ερωτηματολόγιο με στόχο, όπως γράφει ο Giannis Pit :
να "ενώσουμε" τα blog μας σε μια όμορφη, εκφραστική αλυσίδα πάνω στο θέμα του Κινηματογράφου.

Μπορείς να συμμετάσχεις κι εσύ! Διάβασε περισσότερα εδώ... και μετά, έλα να ρίξουμε μια ματιά στις δικές μου απαντήσεις − προτιμήσεις!

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Ενός λεπτού σιγή...


Ο Ορέστης από το Βόλο κι η Μαρία από τη Σπάρτη, έμειναν στην Αθήνα και μαζί της μεγάλωσαν κι αυτοί. Στο Παγκράτι η Μαρία. Στα Πετράλωνα ο Ορέστης.

Είδαν την πόλη ν' αλλάζει, τους ανθρώπους να έρχονται και να φεύγουν σαν τρένα σε σταθμούς φορτωμένους.

Τα πρώτα χρόνια ήταν όλοι εκεί —κι ο Σταμάτης, κι η Μυρτώ, κι ο Βασίλης, κι ο Λεωνίδας, κι η Άση... Περπατούσαν με τα χέρια δεμένα σφιχτά και τα κεφάλια σκυφτά μ' ενοχή, επειδή το ξέρανε πως κάτω από τις σόλες τους, εκεί που η άσφαλτος γίνεται ένα με το χρόνο, ήταν χυμένο το αίμα των αλλωνών... Στα πλάγια τους, λοιπόν, άφηναν κενό, σα να τους περίμεναν —κι ας ήξεραν πως δε θα 'ρθουν ο Θανάσης, η Έφη, ο Λουκάς, η Δήμητρα...
Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Κυριακή στο Ζάππειο


Άνοιξη ήταν. Σίγουρα. Ναι, ναι! Κατ' αρχάς, φορούσε εκείνη την ωραία πιε-ντε-πουλ ζακέτα που της είχε χαρίσει η ξαδέρφη της η Στέλλα... κι ετούτη η ζακέτα, μπορεί να 'ταν χοντρουλή κι αρκετά μακριά —σαν ημίπαλτο, πες— αλλά δε βαστούσε καθόλου το κρύο. Δεν το 'κανε μια φορά το λάθος και ξεγελάστηκε με τον ήλιο τον χειμωνιάτικο και βγήκε έξω μ' αυτή τη ζακέτα κι έπεσε μετά δυο βδομάδες με πνευμονία βαριά στο κρεβάτι; Τότε που μερόνυχτα πάνω απ' το προσκεφάλι της ήταν η Φροσούλα —καλή της ώρα, τι να γινόταν; Χάθηκαν από τότε που παντρεύτηκε και μετακόμισε σε διαμέρισμα, τεσσάρι, παρακαλώ...

Αλλά άσε τη Φροσούλα τώρα, θα 'ρθει κι η σειρά της, όλα στην ώρα τους— κι από τότε, από τότε, λέω, με την πνευμονία, η ζακέτα έμπαινε στην ντουλάπα μετά του Άι-Δημήτρη κι έβγαινε ξανά του Ευαγγελισμού. (Στη ντουλάπα κρεμούσε σε μια γωνιά τα ντεμί-σεζόν, να τα 'χει πάντα εύκαιραॱ αυτά, δεν έμπαιναν στις ναφθαλίνες μαζί με τα καλοκαιρινά ή τα χειμωνιάτικα, αναλόγως, όταν ήταν η ώρα να γίνει αυτή η δουλειά).

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2014

Αχ, Βιολέτα! #1


Σα να μου φαίνεται ότι τις τελευταίες μέρες σε στενοχώρησα λιγάκι. Μπορεί από ευγένεια να μου πεις “μα, τι λέτε, Roula; Ποσώς!” αλλά όπως και να το κάνεις, από κηδεία σε κρίση (;) ταυτότητας κι από 'κει σε ιστορική αναδρομή σε πήγα...

Μια φορά το μήνα (τουλάχιστον!), λοιπόν, θα ξεφεύγω κι αν θες, θα ξεφεύγεις μαζί μου κι εσύ!
Αποφάσισα, βλέπεις, να σου γνωρίσω... τη Βιολέτα!
(Τι θα πει, “πώς προέκυψε το όνομα Βιολέτα;”, δεν σε καταλαβαίνω! Πώς ήθελες, δηλαδή, να την ονομάσω; Κωνσταντίνα; Και για να μην έχουμε απρόοπτα και παρεξηγήσεις: αν σε λένε Κωνσταντίνα, δεν εννοώ εσένα!)
Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

Παλαιάς κοπής


Γεννήθηκε, του είπαν, με προσωπίδα κι αυτό ήταν —λέει— σημάδι πως στη ζωή του θα πήγαινε μπροστά, καθώς θα 'χε την εύνοια της τύχης.

Μα, λίγο καιρό μετά, θες από κακοδιαχείριση; Θες από λαθεμένους χειρισμούς...; Ο πατέρας του, έχασε όλη του την περιουσίαॱ τρία μαγαζιά στο κέντρο της Αθήνας —από 'κείνο της Ομόνοιας, ψώνιζαν “οι μεγάλοι του Θεάτρου” της εποχής.

Από το Κολωνάκι, στο Παγκράτι... πίσω απ' την πλατεία Βαρνάβα, σχολειό στης Δραγάτση... Μπαλωμένα τόπια,  ρούχα καμωμένα απ' τα παλιά της μεγάλης αδερφής και χιλιοκαπλαντισμένα, μια γωνιά ψωμί και μια φέτα παλαμίδα κι αντί για γάλα, τσάι... βρασμένο τρεις και τέσσερις φορές, για να φτάσει για όλους.

Η μάνα χωρίς μιλιά, ο πατέρας σε δουλειά ό,τι να 'ναι τώρα πια. «Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα», έλεγε, «να βρεθείς στην ανάγκη εκεινού πού κάποτε σου χρώσταγε... Λεφτά, χάρη ή την ίδια του τη ζωή...». Ο μισθός του μήνα, δυο μερών χαρά και τις υπόλοιπες κρασί στο τεμπεσίρι...

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

Μίλα μου για μήλα!


Το Φθινόπωρο είναι λέξη ελληνική που έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα. Σημαίνει την εποχή που τελειώνουν τα φρούτα [ρ. φθίνω + ουσ. οπώρα], ή που έρχεται μετά τα φρούτα, «Μετόπωρον». Ο λαός τη λεει και «χειμόπωρο», «χυνόπωρο», «μοθόπωρο», «ψιμόπωρο» ή «στενοκαίρι».

Είναι δεμένο άρρηκτα με τον άνθρωπο της υπαίθρου, το γεωργό, τον κτηνοτρόφο… Είναι η εποχή των χρωμάτων, των αρωμάτων και των γεύσεων! Η εποχή της χαράς και της συγκομιδής, μα και της έντασης, της δουλειάς και της προετοιμασίας για τις δύσκολες ημέρες του Χειμώνα που έρχεται.

Όσο για τα φρούτα του; Σοφή η φύση, τους έχει χαρίσει ό,τι χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός για να αντέξει τα πρώτα κρύα!
Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2014

Μάσκες —κι άλλο κακό να μη μας εύρει!


Άλλα σχέδια είχα για ανάρτηση, οπωσδήποτε όχι για σήμερα, κι άλλα με βρήκαν στην πορεία! Σε κανονικές συνθήκες, δεν υπήρχε κανένας λόγος ν' ασχοληθώ με το θέμα. 
Οι συνθήκες όμως, έπαψαν να είναι κανονικές. Ξέφυγαν. 

Να μη σε κουράζω.
Αναφέρομαι στο τρολ που έσκασε μύτη, πρώτη φορά, με αυτό το σχόλιο. Επανεμφανίστηκε και εδώ.

Διείδα σύγχυση ή εμμονή.
Στην πρώτη περίπτωση (σύγχυση), προφανώς το τρολ θεωρεί ότι είμαι κάποια άλλη και όχι η Roula. (Στην πραγματικότητα, και για να είμαι δίκαιη και ειλικρινής, όντως, δεν είμαι η Roula η γάτα! Είναι δυνατόν να είμαι... real γάτα;! Ο Χριστός τ' ανάσκελα!) Προφανέστατα δε, με αυτή την κάποια άλλη, έχει κακά προηγούμενα. Εξ ου και το υφάκι των σχολίων.
Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

Καλό Μήνα!... ―“Πες το μ' ένα βιβλίο!”


― Κυκλάμινο, κυκλάμινο, στου βράχου τη σκισμάδα,
πού βρήκες χρώματα κι ανθείς, πού μίσκο και σαλεύεις;

― Μέσα στο βράχο σύναζα το γαίμα στάλα-στάλα,
μαντήλι ρόδινο έπλεξα κι ήλιο μαζεύω τώρα.

Γιάννης Ρίτσος, «Κουβέντα μ’ ένα λουλούδι»
Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας (1973)

Αισθάνομαι μάλλον αμήχανα, διότι έχω δει / διαβάσει αρκετές “καλομηνιάτικες” δημοσιεύσεις, σε κάποιες έχω ήδη σχολιάσει... ε, κι η αντίστοιχη δική μου, έρχεται με καθυστέρηση...

Στη φωτογραφία (λήψη και επεξεργασία δική μου), κυκλαμινάκια από τον κήπο μου! Τα λατρεύω, όπως όλα τα αγριολούλουδα, και παρόλο που θα μου άρεσε να γεμίζω με αυτά βαζάκια και να στολίζω το σπίτι μου, προτιμώ να τα καμαρώνω στο φυσικό τους περιβάλλον!

Ψαξε και θα το βρεις!

Ημερολογιο

Σαν Σημερα

Ποια ειμαι εγω

Η φωτογραφία μου

Kατάγομαι από το πουθενά. Ανήκω σ' εμένα, στα όνειρά μου, στην ομορφιά μου και στην τσαχπινιά μου!

A cat in gloves catches no mice.
— English Proverb

Social Media

Ακολουθουν στο Google+

Συχναζουν εδω

Τα πιο διαβασμενα του 7ημερου

Στο Mailbox σου

Στα νυχια της Roula!

Πινεζες

Γυριζω και μυριζω!

Τσιου!

Πρωτοβουλία από την
Blogger της Διπλανής Πόρτας
κατά της Λογοκλοπής

Ζητα μου −περιπου!− ο,τι θες!

Αν θέλεις να αναδημοσιεύσεις κάποιο από τα κειμενάκια της Roula στείλε μου e-mail —είμαι καταδεχτική γάτα!— Αν βαριέσαι, no bad feelings αλλά οπωσδήποτε να κάνεις αναφορά στην πηγή με link στο blog της Roula.
[Σημ. Τα δικαιώματα των εικόνων και φωτογραφιών που συνοδεύουν τα κείμενα, ανήκουν αποκλειστικά στους δημιουργούς τους. Φωτο της Roula (original − manipulated) είναι όσες φέρουν το σχετικό υδατογράφημα.]
Special Credits
Comments' emoticons (smilies) by :
 
Αυτη τη στιγμη: