Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014

Εσένα φοβάμαι...


Ναι, εσένα.
Που σε πήρε (πάλι) ο ύπνος μπροστά στην τηλεόραση. Νωρίτερα, “είχες βγει”. Ε, ναι... να ξεσκάσεις. Σου έπεσαν, βλέπεις, πολλά μαζεμένα. Λογαριασμοί, φόροι, αναδουλειές στο μαγαζί, φέσια από τον νοικάρη... Αλλά δε θα πεθάνεις κιόλας, ε; 
Πήρες λοιπόν την οικογένεια (όχι, τα παιδιά τα μεγάλα δεν ήρθαν, μόνο τα δίδυμα που μπορείς ακόμη να τα κοντρολάρεις) και πήγατε για φαγητό. 

Α, ωραία περάσατε, δεν μπορείς να πεις! Τα κρασάκια σας, τα μεζεδάκια σας... Έτσι είναι αυτά τα πράγματα, «η φτώχεια θέλει καλοπέραση...»  («...κι η πουτανιά φτιασίδι», λέει η υπόλοιπη παροιμία, στη μαθαίνω για να τη λες ολόκληρη, όχι μισοδουλειές, ε;)
Ναι, το ξέρω ότι στα μικρά πήρες CocaCola, εννοείται ότι δεν πίνουν αλκοόλ, μια σταλιά μπόμπιρες. Τι; Δεν έχεις ακούσει για το μποϊκοτάζ, «Ούτε γουλιά»; Δεν το 'ξερες ότι οι απολυμένοι εργαζόμενοι βρίσκονται στην 434η ημέρα της απεργίας τους;
Α, δεν το 'ξερες αλλά ούτε που σε νοιάζει τώρα που το 'μαθες, το μισό καρότσι στο σούπερ−μάρκετ, κοκακόλες το γεμίζεις, που 'ναι σε προσφορά κιόλας (μα, τι καλή εταιρεία!)

Και πέρασες, λοιπόν, καλά... Και στην επιστροφή, ξώφαλτσα, κάτι πήρε τ' αυτί σου για “επεισόδια”, μα δεν ίδρωσε κιόλας.

Στο σπίτι, τα παιδιά τα μεγάλα δεν τα βρήκες, “ε, μωρέ, τα καημένα... Πήζουν στο διάβασμα, να μην ξεσκάσουν κι αυτά;”
Κι έβαλες την τηλεόραση, και μπήκες και στο Φεϊσμπούκ να δεις τις ειδοποιήσεις σου... Και τα 'μαθες τα κακά μαντάτα! Ναι, μωρέ, γι' αυτά τα τσογλάνια, τους αναρχικούς, που τα σπάνε πάλι στην Αθήνα!  Ώχου, πια, τι θέλουνε; 
Πάει, περάσαν έξι χρόνια που σκοτώθηκε ο Γρηγο... πώς τον λένε, είπαμε; Εντάξει, η κακιά η ώρα, μήπως το 'θελε κι ο άνθρωπος, ο πώς τον λένε; Οικογενειάρχης ήταν, τι να 'κανε αφού βρέθηκε σε κίνδυνο; Τι θα πει δεν βρέθηκε σε κίνδυνο; Δηλαδή τι θες να πεις, ότι έτσι, άιντε, άιντε, τράβηξε όπλο στο γάμο του καραγκιόζη; Άσε μας, καλέ!

Ναι, αυτά τα τσογλάνια τώρα, τι θέλουν, μου λες;! Τι τα ξενεγκρίζουν τα πράγματα; Κι αυτός ο Ρωμα... πώς τον λένε, είπαμε; Τι θέλει;
Είσαι εγκληματίας, κύριε! Όχι, όχι εγκληματίας, τι είναι, είπαμε; Α, ναι! Ληστής! Τι θα πει δεν τη ληστέψανε, τελικά, την τράπεζα και αφέθηκαν να συλληφθούν για να μην κινδυνέψουν ζωές; Τι αηδίες είναι αυτές;
Είναι ή δεν είναι τρομοκράτης; Είναι σ' αυτούς τους Πυρήνες τους, πώς τους είπαμε; Ε, αυτό. Τι θα πει δεν αποδείχτηκε; Τέλος πάντων, αυτά είναι λεπτομέρειες!
Αλλά τους ξέρω, εγώ, αυτούς τους τσόγλανους! Τους κάνουν όλα τα χατίρια από τα σπίτια τους, τα κάνουν τα παιδιά σαν τα μούτρα τους και μετά... αυτό! Τι αυτό; Αυτό, ρε παιδί μου! Αυτό! Μετά, γίνονται Ρωμα−τέτοιοι!

Δεν μας φτάνουν οι έννοιες μας... αντί να κοιτάξουμε να πάει μπροστά η πατρίδα μας —τι θα πεί πώς θα πάει μπροστά; Καλά, τέτοια ασχετοσύνη; Τα λέει και τα ξαναλέει ο πρωθυπουργός μας, τα εξηγεί ο άνθρωπος, παλεύει κι αυτός να μας νοικοκυρέψει, που 'χε γίνει η Ελλάδα μπάτε σκύλοι αλέστε!
“Ε, δε μιλάω άλλο μαζί σου! Δεν καταλαβαίνεις! Είσαι βλαξ!”


Κι εσένα σε φοβάμαι.
Είσαι ένας από τους “φίλους” τού από πάνω. Ναι, ένας απ' αυτούς που εξαπολύεις μύδρους στο Facebook... για τους “δωσίλογους”, τους “προσκυνημένους”, τους “πουλημένους”, για τους καναπέδες που 'χουν ανοίξει λακκούβες από τους καλοβολεμένους ποπούς (αλλιώς το γράφεις, αλλά έτσι είσαι εσύ! Δεν τα μασάς τα λόγια σου, όλα κι όλα! Λες τα πράγματα με τ' όνομά τους και σ' όποιον αρέσεις! Δεν είσαι εσύ σαν τους άλλους, τους βολεμένους, τους μουρόχαυλους! Εσύ είσαι πάντα μπροστάρης! Τι θα πεί πού;! Μα, στα σοσιαλμίντια!)

Ευτυχώς στη ζωή που υπάρχεις κι εσύ και ξεσηκώνεις τα πλήθη! Πέφτουν τα Like σαν το χαλάζι, στο προφίλ σου γίνεται λαϊκό προσκύνημα! Ναι, ναι, ξέρω! Αν έβαζες υποψήφιος, όλη η Ελλάδα θα σε ψήφιζε!

Λόγια, στιχάκια, τραγούδια (το 'χεις λιώσει το YouTube)... “Ξυπνήστε, ρε!”, “Αφήστε τους καναπέδες, βγείτε στους δρόμους!” —αλλά δεν σ' ακούν...
Δωσ' του και τρέχουν τα δάχτυλά σου στο πληκτρολόγιο... 

Σε φοβάμαι... γιατί δεν σε είδα εκεί.
Την ώρα που μαζευόμασταν... την ώρα που χαμογελούσαμε δακρύζοντας ή δακρύζαμε χαμογελώντας (αυτά τα δύο, πάντα τα μπερδεύω, ξέρεις...) ήμασταν εμείς κι εμείς. Η Μαρία Τ., η Μαρία Π., η Κατερίνα Λ., η Καίτη Π., η Ζωή Μ., ο Τάσος Ν., ο Παναγιώτης Θ. (όχι ο Πάνος, εκείνος ήταν μαζί με τον Λουκά Ζ. και με την Έλλη Φ.)
Κι ήταν κι άλλοι πολλοί, εκείνοι κι εκείνοι. Και μέτραγαν, ίσως, κι εκείνοι παρουσίες κι απουσίες. Π.χ. η Φανή (για τη δικιά μας παρέα, σου λέω, τώρα) κουτσαίνει πια. Μόλις περπατήσει λίγο, ναι, κουτσαίνει. Κι ο Αντρέας. Κι αυτός δεν ήταν. Έχει πρόβλημα με το αναπνευστικό του. 
Και να σου πω και κάτι ακόμη; Κι εμείς, χρόνο με το χρόνο, φορά με τη φορά... όλο και πιο ελαττωματικοί γινόμαστε.
...Κι έχουν αγριέψει τα πράγματα.
Δεν το ξέρεις;

“Δεν έχεις υπ' όψιν σου κάτι τέτοιο”... μάλιστα.
Όλα αυτά είναι προφάσεις εν αμαρτίαις... Μάλιστα.
Δωσ' του και τρέχουν τα δάχτυλά σου στο πληκτρολόγιο...

Εσένα, σε φοβάμαι περισσότερο απ' όλους. 
Έχεις πλάσει τον εαυτό σου ήρωα... μα, λίγα λεπτά αφότου κλείσεις το καπάκι του λάπτοπ σου, ξεφουσκώνει το Εγώ σου... κι όταν σε πάρει ο ύπνος, κουλουριάζεσαι σε στάση εμβρυακή γιατί τότε είναι που ξυπνούν οι φόβοι σου... για το “αύριο”. Ένα Αύριο μέτριο, ταπεινό, τυποδεμένο και καθωσπρέπει... ούτε χιλιοστό παραπέρα από μια δουλίτσα, ένα σπιτάκι, ένα αμαξάκι, μια γυναικούλα, δυο παιδάκια —πολλά ζητάς;

Στην πραγματικότητα, ζητάς ένα μεγάλο τίποτα με πολύ καθόλου.
Ζητάς αυτό ακριβώς που είσαι. Όχι, συγγνώμη. Αυτό που σε έμαθαν να είσαι. Επομένως —διορθώνω, πάλι— ζητάς αυτό που σε έμαθαν να ζητάς.
Δωσ' του και τρέχουν τα δάχτυλά σου στο πληκτρολόγιο...

Γι' αυτό σε φοβάμαι.
Γιατί αυτό το πακέτο που ζητάς και που είσαι, στο εξασφαλίζει μια συστημική ψήφος, μια (ψιλο)εξάρτηση από ένα πρόσωπο που “είναι στα πράγματα” (δεν έχει σημασία ποιο πρόσωπο και ποια πράγματα... αρκεί το ένα να μην είναι ξένο από το άλλο), μια επανάσταση που καταβάθος λαχταράς μα που θα την κάνουν άλλοι για 'σένα, χωρίς εσένα. Εσύ, άλλωστε, είσαι προορισμένος για άλλα πράγματα!
Να, γι' αυτό δωσ' του και τρέχουν τα δάχτυλά σου στο πληκτρολόγιο...

Για να σε θαυμάζουν εκείνοι που, έχουν πήξει από λογαριασμούς, φόρους, αναδουλειές στο μαγαζί ή μειώσεις στους μισθούς, φέσια από το νοικάρη ή φέσια στον σπιτονοικοκύρη... αλλά που δε θα πεθάνουν κιόλας, σωστά;
Σε θαυμάζουν γιατί λες τα πράγματα με τ' όνομά τους και δε μασάς τα λόγια σου... και καθένας σας, γίνεται σπουδαίος μέσα από τον άλλον.


Τα παιδιά τα μεγάλα δεν γύρισαν ακόμη σπίτι...
Δεν πάει το μυαλό σου, ε;

______________________________________
Πέτρα, Γιάννη, Αριάδνη, Αριστέα...
...Δεν ήξερα τι σχόλιο να γράψω σε καθέναν ξεχωριστά...
Όλοι εσείς, κι εγώ μαζί σας... γράψαμε το σημερινό κείμενο.
Σας ευχαριστώ!...
ΚΕΙΜΕΝΟ − ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ © Roula the Cat | Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014, 03:40

18 σχόλια:

  1. Αυτό με το αναπνευστικό.. αλλά και η ξηροφθαλμία.. Αν δεν αισθάνεται κάποιος μέρος ενός μεγαλύτερου συνόλου, δύσκολα να βγει σε συλλογικούς αγώνες. Και δεν είναι η τεμπελιά που τον κρατά πίσω αλλά ο ατομικισμός. ''Τι μας νοιάζει για τους άλλους, εμείς έχουμε τα ζόρια μας...''

    Ας μην κατέβει στο δρόμο, ας κάνει έστω τα απλά, τα βασικά, να κόψει τα αθλητικά, τις κοκακόλες και τα μπουζούκια.. Μπορεί να τα κάνει αυτά;; Έστω αυτά ρε γαμώ το.

    Καλό ξημέρωμα Ρούλα, θα τα πούμε κι αύριο με πιο ξεκούραστο μυαλό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χμ... ξεκίνησα με πρόθεση να γράψω κατεβατό!
      Αντ' αυτού, θα παραθέσω ένα βιντεάκι που μόλις λίγη ώρα πριν «είδε το φως»! ツ
      Πριν απ' αυτό, να προσθέσω στο σχόλιό σου πως, το να κόψουν κάποιοι (πολλοί!) “τα απλά, τα βασικά”... ουσιαστικά θα άλλαζε την “κοσμοθεωρία” τους. (Την ποια; Θα μου πεις, και θα 'χεις δίκιο...)
      Δυστυχώς, χωρίς κοινωνική συνείδηση (να γράψω και “ταξική”; Ναι.) κανένα βήμα και καμία πρόοδος δεν είναι εφικτά...

      “Έστω” αυτά; Ξέρεις πόσο θα ήταν αρκετό κάτι τέτοιο, για το επόμενο βήμα...;

      Φιλιά, Ανδρομέδα μου!
      .
      https://www.youtube.com/watch?v=RczUOpOrLDA

      Διαγραφή
    2. Κότσια ο κύριος, όχι αστεία.

      Κορίτσια πρέπει να είμαστε γερές. Το λέω για να το ακούω κι εγώ... Να μαστε γερές και να κάνουμε αυτό που μας αναλογεί σαν ευθύνη κι αν ιδρώσει και κανά αυτί παρά πάνω κέρδος θα ναι!

      Η Αριστέα ντεκουπάρει, εγώ πλέκω, ξεκινάτε χειροτεχνίες γιατί χανόμαστε. Κυκλοφορούν και εγκεφαλικά, το νου σας!!!

      Διαγραφή
    3. Είναι αυτό που γράφει και η Αλεξάνδρα (Woman in Blogs)... ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι για να κάνει κάποιος τη διαφορά. (Κι αντίθετα, δεν σημαίνει ότι βγαίνοντας στο δρόμο, την κάνει απαραιτήτως).

      Να 'μαστε γερές, βεβαίως, και να μην παρεκκλίνουμε στο ελάχιστο από τον σκοπό μας, στον οποίο πρέπει να παραμένουμε συνεπείς!

      [Για τα εγκεφαλικά, το ξέρω καλά... Στο πλέξιμο είμαι τελείως ανεπίδεκτη!]

      ⋆★ Φιλιά πολλά, Ανδρομεδούλα μου!!! ★⋆

      Διαγραφή
  2. Ρούλα, αρκετά σκατά νιώθω και σήμερα. Κι αυτή η ιστορία με τα "like" μου έχει γυρίσει το μυαλό ανάποδα... Ειλικρινά, δεν είμαι καθόλου καλά ψυχολογικά. Δεν την παλεύω που λένε. Κι ούτε που ξέρω τι θα γίνει παρακάτω. Αν γίνει και τίποτα δηλαδή και δεν ξυπνήσουμε κάνα πρωί πεθαμένοι... Οξύμωρο ε; Τα φιλιά μου και την καλημέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχω αποσυντονιστεί τελείως.
      Σε καταλαβαίνω απόλυτα.

      Μόλις τώρα δε, διάβασα πως είναι Ανυποχώρητη η κυβέρνηση στο θέμα του Νίκου Ρωμανού ... αφού —και για όσο— (όπως είπε ο γιος του “Χ”−ίτη) «τα αρμόδια όργανα (δικαστικό συμβούλιο και ανακριτής) κρίνουν ότι δεν μπορεί να εγκριθούν άδειες στο συγκεκριμένο κρατούμενο.»

      ...Και συνεχίζω (Και αν ο Ρωμανός λεγόταν Λαυρεντιάδης;):
      « [...] Ο εισαγγελέας που αρνήθηκε να δώσει την άδεια στον Νίκο Ρωμανό και την οποία υιοθέτησε στη συνέχεια και το συμβούλιο δικαστών, είναι ο ίδιος εισαγγελέας που εισηγήθηκε την αποφυλάκιση του Λαυρεντιάδη.

      Κατηγορίες για τον Λαυρεντιάδη: αρχικά για υπεξαίρεση 50.000.000 ευρώ, μετά για ηθική αυτουργία σε απόπειρα ανθρωποκτονίας, μετά για επισφαλή δάνεια 700.000.000 ευρώ με – πλουσιότατη δικογραφία – και μόλις πριν από 2 μήνες (όντας ελεύθερος) για απάτη και ξέπλυμα βρόμικου χρήματος

      Κατηγορία για την οποία καταδικάστηκε ο Νίκος Ρωμανός: Συμμετοχή σε ληστεία και όχι για τρομοκρατία, με λεία 175.940 ευρώ και ένα όμηρο που τον άφησαν να φύγει. Επίσης είχε αθωωθεί για άλλη. [...] »

      ...Και συνεχίζω (Πλάτες σε Μηλιώνη-Φλώρο από Καμίνη και Στουρνάρα)

      « [...] βεβαιωμένες οφειλές 255 εκατ. ευρώ από φόρους που εισέπραξαν οι κατηγορούμενοι μέσω των λογαριασμών ρεύματος («χαράτσια», δημοτικά τέλη κλπ) αλλά ουδέποτε απέδωσαν στα δημόσια ταμεία.

      Η υπόθεση λαμβάνει τεράστιες πολιτικές διαστάσεις και δεν τηρούνται ούτε καν τα προσχήματα, καθώς συνήγορος υπεράσπισης δύο εκ των βασικών κατηγορουμένων (Αχιλ. και Αριστ. Φλώρου) είναι ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Μ. Βορίδης. [...]»

      ...Και συνεχίζω (Δύο φορές το μήνα υποχρεούται να παρουσιάζεται στο Α.Τ. Πεντέλης, ο Βασίλης Μηλιώνης της «Energa - Hellas Power»!
      [Σκωπτικό σχόλιο του συντάκτη: «Όπως φαίνεται, ο Βασίλης Μηλιώνης δεν είναι ύποπτος φυγής και έτσι δεν του επεβλήθη ούτε κατ' οίκον περιορισμός, ούτε προφυλακίστηκε.»]

      ...Και συνεχίζω (Απόλυτη πρόκληση: Ο Μηλιώνης της Hellas Power αφέθηκε ελεύθερος για να κάνει "ρωμαϊκά όργια" στη Μύκονο

      [img]http://roulathecat.gr//__roula/articlespics/mil_pwr-s.jpg[/img]

      ...Για να επανέλθω:
      «(...) τα αρμόδια όργανα (δικαστικό συμβούλιο και ανακριτής) κρίνουν ότι δεν μπορεί να εγκριθούν άδειες στο συγκεκριμένο κρατούμενο.» [Στον Νίκο Ρωμανό, δηλαδή!!!]

      Καλή δύναμη, Πέτρα...
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  3. Ρούλα μου εγώ σε ευχαριστώ γιατί είπες τα πράγματα με το όνομά τους!
    Γιατί είπες πράγματα που αφορούν τη μεγάλη μερίδα του 80...90% που κι εγώ μάλλον μέσα εκεί είμαι. οκ στον Πύργο δεν είχαμε πορείες, διαμαρτυρίες τίποτα. Αλλά φτάνει μόνο η σκέψη , η οργή μου, το γεγονός ότι η καρδιά μου ήταν μαζί σας;
    Όπως και η Πέτρα ...δεν είμαι ούτε κι εγώ καλά ψυχολογικά!
    Όλα διαγράφονται πιο δυσοίωνα από ποτέ!

    Καλημέρα ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. E, όχι βρε Αριστέα!
      Στο έχω ξαναγράψει! Μην αυτομαστιγώνεσαι!
      Καθένας, με όποιον τρόπο μπορεί. Το «έμπρακτα» έχει πολλές εκφράσεις.
      Για παράδειγμα... χθες (κι όχι μόνο, απλώς αναφέρομαι στο χθες ως πιο πρόσφατο) υπήρχαν κάτοικοι που βοήθησαν / περιέθαλψαν διαδηλωτές.
      Έχει σημασία που δεν ήταν «στο δρόμο»; Ίσως να ήταν πιο ουσιαστικοί εκεί που βρίσκονταν, στα σπίτια τους, δηλαδή.
      [Πάντα υπήρξαν πολύ χρήσιμοι “άνθρωποι της σιωπής”...]

      Σ' ευχαριστώ πολύ και πάλι!
      Φιλιά πολλά —φτάνουν ως τον Πύργο, ε; ❤

      Διαγραφή
  4. Προσωπικά θεωρώ πως το θέμα του Ρωμανού έχει πάρει πολύ λάθος διαστάσεις αλλά ο καθένας έχει την άποψη του και όταν επιχειρηματολογεί επί αυτής, εγώ την σέβομαι και ας διαφωνώ.
    Αν κάτι όμως δεν πρόκειται ποτέ να δεχτώ, με όσα επιχειρήματα και αν μου το παρουσιάσουν είναι ότι το κάψιμο της Αθήνας και τα επεισόδια και τις λεηλασίες, τα κάνουν "τυχαία κωλόπαιδα που είχαν ανακατευτεί στο πλήθος της διαδήλωσης" , οι γνωστοί άγνωστοι ποτέ δεν ήταν, είναι και θα γίνουν άγνωστοι. Μόνο γνωστοί. Ας μην γελιόμαστε πια. Κανένας διαδηλωτής δεν κατεβαίνει στο κέντρο ,με την προϋπόθεση να λεηλατήσει. Να πληγώσει ανθρώπους καταστρέφοντας τις περιουσίες τους. Αλλά κάποιος πρέπει να φανεί ως προστάτης και ως "διασφαλιστής" της κοινωνικής συνοχής. Χωρίς επεισόδια, πως αλλιώς να γίνει...
    Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου γατούλα μου πως έχει επικρατήσει ένας ωχαδερφισμός και μια νοοτροπία "εγώ θα αλλάξω τον κόσμο;" και έτσι συνεχίζουμε να ζούμε σε μια παρακμή που αποδεχόμαστε ως πραγματικότητα και περιμένουμε την ανάπτυξη ως δώρο από τον Άγιο Βασίλη. (όχι;)
    Σε φιλώ γατούλα μου! Όμορφο υπόλοιπο στην Κυριακή σου εύχομαι! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. https://www.youtube.com/watch?v=7HL7qD0pD8A
      Κοίτα, τώρα, πώς μαθαίνουν τα νέα οι... “νοικοκυραίοι” (που, ενδεχομένως, σ' αυτά θα στηρίξουν και την επιχειρηματολογία τους)
      https://www.youtube.com/watch?v=fPjGX7IXbk4

      [Οι εργαζόμενοι, λέει, έσβησαν με πυροσβεστήρες τη φωτιά. Να υποθέσω ότι οι εργαζόμενοι πηγαίνουν στο πόστο τους με μπουφάν, σκουφιά, κουκούλες, σακίδια και... κοκκινόμαυρες σημαίες;!]

      [Διάβασε εδώ και εδώ]

      Στην ανάρτηση “6 Δεκέμβρη 2008 ... (φύλλα e−μερολογίου)”, έχω παραθέσει φωτογραφία από “εκείνες” τις μέρες, όπου ΜΑΤατζήδες και “γνωστοί−άγνωστοι” είναι μια... παρεούλα!
      ...Σου έχω κι άλλη μία, φρέσκια!... :(

      [img]http://roulathecat.gr/__roula/articlespics/6dgr_ph01.jpg[/img]

      Είμαστε η (χαμένη και καμένη) χώρα των κυρ-Παντελήδων, διπλανούλα μου...

      https://www.youtube.com/watch?v=8G1bwt3czkg

      Πολλά φιλιά και καλό βράδυ! ❤

      Διαγραφή
  5. Ένα ακόμα εξαίρετο κείμενο τοποθέτηση Ρούλα μου.....! είπες τα πράγματα με το όνομά τους. Συγκεκριμένες κατηγορίες ανθρώπων με συγκεκριμένη δράση και τρόπο σκέψης.
    Καλή συνέχεια να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ συγκεκριμένες και πολυπληθείς, δυστυχώς, Γιάννη μου...

      Καλή εβδομάδα και καλό σου απόγευμα!

      Διαγραφή
  6. Κάτι σχετικό μ' αυτά που γράφω σήμερα. Λοιπόν, ακόμα κι από τον καναπέ, ή πίσω από την οθόνη, μπορεί κανείς να κάνει τη διαφορά του.
    Κι επίσης, όποιος βγαίνει στο δρόμο, δεν είναι απαραίτητο πως θα κάνει τη διαφορά.
    Και λέγοντας διαφορά εννοώ τη θέληση για αλλαγή, ουσιαστική και από τα θεμέλια...
    Αλλά όλα όσα γράφεις, με έχουν αηδιάσει και μένα, πολλές φορές, Γάτα μου, και όχι μόνο τις τελευταίες μέρες...
    Στο χείμαρρό σου βρίσκω κάθε λεπτό της οργής μου, της απογοήτευσης... Όλα αυτά που δεν έχω πια φωνή να βροντοφωνάξω, μόνο επίμονους ψίθυρους...
    Μια καλημέρα σου αφήνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρόνια αηδία, ασθένεια ελληνική και όχι μόνο!
      Προφανώς, πολλοί έχουν πλέον πάθει ανοσία...

      [Τη διαφορά ξεκίνησαν να κάνουν οι Αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα... αλλά κάποιοι “καπέλωσαν” την προσπάθεια.
      ...Και μια που το ανέφερα... Πέρασαν κιόλας 3 1/2 χρόνια... Κι ακόμα, “εδώ”!...]

      Καλό απόγευμα να έχεις!...

      Διαγραφή
  7. Πόσες αλήθειες κατάφερες να πεις σε λίγες γραμμές!!
    Και ξέρεις τι με κάνει να θλίβομαι?
    Που δε θα πάει το μυαλό τους πουθενά...πουθενά όμως!
    Όχι μόνο στο που είναι τα παιδιά, αλλά πουθενά!!...κενό θα μείνει και θα πάρει τη δόση του από την τρομοκρατία που άρχισε με την εκλογή του προέδρου...έπεσε λέει το χρηματιστήριο....και να που θα τσιμπήσουν πάλι οι "νοικοκυραίοι"....
    Αυτό κι αν είναι κείμενο γροθιά!
    Να είσαι καλά!
    Φιλιά πολλά και καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου, τρομάζω.
      Με το πόσο “ταυτισμένος” είναι ο νεοΈλληνας με τα συμφέροντα που τον έχουν κυριολεκτικά καταπιεί...

      Ελέω ταύτισης, λοιπόν, στις “συνειδήσεις” συγχωρούνται Βωβοί, Μελισσανίδηδες, Κοντομηνάδες, Μηλιώνηδες, Φλώροι (και άλλοι... πόσοι, μα πόσοι πολλοί...) αλλά δαιμονοποιείται ένα Παλληκάρι που τόλμησε (ή, επειδή τόλμησε) να σηκώσει το ανάστημά του και να διεκδικήσει αυτά που διά νόμου (θεωρητικά, εντελώς, δηλαδή... όπως αποδεικνύεται) δικαιούται.
      Δαιμονοποιείται ένας προσωπικός αγώνας με οικουμενικό βάρος (γιατί, ο Ρωμανός, τα βάρη μιας ολόκληρης αμαρτωλής κοινωνίας, κουβαλάει στον ώμο του).
      Δαιμονοποιείται η ληστεία που δεν έγινε, το καλάσνικωφ που δεν πυροβόλησε, γιατί οι “νοικοκυραίοι” έχουν καλοφάει το ψωμάκι της παραπληροφόρησης [(“είναι φονιάς! Να πληρώσει!” έχω διαβάσει δεκάδες τέτοια σχόλια κι έχω ακούσει από στόματα...) Πολλοί δεν ξέρουν καν για ποιο λόγο κάνει απεργία πείνας (και δίψας, από σήμερα) ο Ρωμανός... Πιστεύουν ότι ζητά να... αποφυλακιστεί!]

      Όλοι αυτοί οι “παραπληροφορημένοι” (αποπροσανατολισμένοι) “νοικοκυραίοι”, συντάσσονται με την κυβερνητική εξουσία, προσπαθώντας (αναρωτιέμαι) να αποδείξουν... τι; Ότι είναι “νομιμόφρονες και νομοταγείς”;
      Σε ποιους; Σ' αυτούς που καταστρατήγησαν και κατέλυσαν το Σύνταγμα...;
      Προσπαθώντας (ξανα-αναρωτιέμαι) να κερδίσουν... τι; Το άδειο τους πορτοφόλι; Το χρεωμένο τους σπίτι; Τις σπουδές που δεν θα κάνουν τα παιδιά τους;
      Από ποιους; Από αυτούς που τους τα στέρησαν!

      Τρομάζω, επειδή η (αξιακή, ακόμη το πιστεύω) κρίση, κατέδειξε το πραγματικό πρόσωπο της πλειονότητας: αναλγησία, ωχαδερφισμός, κουτοπονηριά, κακία, μισαλλοδοξία, ρατσισμός.
      Τρομάζω επειδή και τα παιδιά τους γαλουχούνται μ' αυτά τα “πρότυπα”...

      Πολλά φιλιά και την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
    2. Και ξέρεις σε πόσες συζητήσεις κι εγώ έχω ακούσει πως ο Ρωμανός ζητά την αποφυλάκισή του;;; Κι όμως, όλα έχουν γραφτεί... (για να το συνδέσω και με την καινούρια ανάρτησή σου και τα λόγια του Αναγνωστάκη).

      Διαγραφή
    3. Αυτά που διαβάσαμε, αλλά κυρίως ακούσαμε αυτές τις μέρες μας δείχνουν μόνο πως η κοινωνία μας νοσεί...δήθεν χριστιανοί που τάχα πιστεύουν και στη συχώρεση να λένε να πεθάνει το παλιόπαιδο...ανατριχιαστικό?..και η παραπληροφόρηση να τους έχει κάνει τα μυαλά κουνουπίδια...
      Κατά τα άλλα αγαπούν και σέβονται...υποκριτές και Φαρισαίοι όλοι τους...σιχάθηκα για άλλη μια φορά...
      Πού πάμε με τέτοιους ανθρώπους?....δεν ξέρω ειλικρινά....όταν θα χάνουν ένα ένα όσα δικαιώματα τους (μας) απέμειναν, τότε να δω τι θα λένε...
      Αλλά τι θα πουν?...όσο έχει η τσέπη τους να πληρώνει το χαράτσι δε θα μιλάνε...ή μάλλον θα συνεχίσουν να μιλάνε για δήθεν νομιμότητα την ώρα που θα τα έχουν ισοπεδώσει όλα...θλίβομαι όλο και περισσότερο..

      Διαγραφή

Ψαξε και θα το βρεις!

Ημερολογιο

Σαν Σημερα

Ποια ειμαι εγω

Η φωτογραφία μου

Kατάγομαι από το πουθενά. Ανήκω σ' εμένα, στα όνειρά μου, στην ομορφιά μου και στην τσαχπινιά μου!

A cat in gloves catches no mice.
— English Proverb

Social Media

Ακολουθουν στο Google+

Συχναζουν εδω

Τα πιο διαβασμενα του 7ημερου

Στο Mailbox σου

Στα νυχια της Roula!

Πινεζες

Γυριζω και μυριζω!

Τσιου!

Πρωτοβουλία από την
Blogger της Διπλανής Πόρτας
κατά της Λογοκλοπής

Ζητα μου −περιπου!− ο,τι θες!

Αν θέλεις να αναδημοσιεύσεις κάποιο από τα κειμενάκια της Roula στείλε μου e-mail —είμαι καταδεχτική γάτα!— Αν βαριέσαι, no bad feelings αλλά οπωσδήποτε να κάνεις αναφορά στην πηγή με link στο blog της Roula.
[Σημ. Τα δικαιώματα των εικόνων και φωτογραφιών που συνοδεύουν τα κείμενα, ανήκουν αποκλειστικά στους δημιουργούς τους. Φωτο της Roula (original − manipulated) είναι όσες φέρουν το σχετικό υδατογράφημα.]
Special Credits
Comments' emoticons (smilies) by :
 
Αυτη τη στιγμη: