Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Το δέντρο μου (κι ένα γιαούρτι!)

Update: 19/12/2014 Με μεγάλη καθυστέρηση, είναι αλήθεια... ευχαριστώ τις Vicky & Georgia από το «Our Athens: Μια φωτογραφία για την Αθήνα», οι οποίες, στο πλαίσιο των δημοσιεύσεων «Χριστουγεννιάτικα Δέντρα 2014», αφιέρωσαν μία από τις αναρτήσεις τους, στο δεντράκι μου!


Πάει κι αυτό (σχεδόν)! Στολιστήκαμε (σχεδόν)! Κάτι “και λοιπά” μένουν —ξέρεις, κεράκια, μπλιμπλικάκια, χιονόσφαιρες (snow globes, παιδί μου!), μια σύνθεση για την οξώπορτα, μια−δυο πουανσέτιες για την “υποδοχή” (καλά, εμάς υποδεχόμαστε, μην φανταστείς τίποτα σουαρέ ντε γκαλά κι άλλα φαντασμαγορικά)... και τελειώσαμε!

Η Μαρία μας (Η Ζωή Μας Μια Εικόνα) είχε την όμορφη ιδέα να παίξουμε ένα παιχνίδι, να αφιερώσουμε δηλαδή μια ανάρτησή μας, στον χριστουγεννιάτικο στολισμό μας, και « (...) να γεμίσουμε την blog-o-γειτονιά με όμορφα χρώματα και χριστουγεννιάτικη διάθεση. (...) »
Μαρία μου, η δική μου ανάρτηση προκύπτει ελαφρώς... ανορθόδοξη! Μια φορά πάντως, τουλάχιστον το δεντράκι μου το αφιερώνω στο παιχνίδι σου!


Άκου, τώρα, να δεις πώς έχουν τα πράγματα!

Το δεντράκι μου ξεκίνησα να το στολίζω (σχεδόν!) την Τρίτη. Είχε έρθει κι η Γιάννα (στην έχω, κατά κάποιο τρόπο, “συστήσει” εδώ). Την Τρίτη, βεβαίως, είχαμε άλλα φλέγοντα θέματα κι άλλη ανάρτηση. Επίσης, δεν είχαμε φωτογραφία του δέντρου, εκτός αν ήθελες να στο βάλω “πριν” και “μετά”, σαν το Pretty Bra! (Έχει “πριν” και “μετά”; Δεν ξέρω και δεν είναι κι εκεί το θέμα μας! Ορίστε, για να σου εξηγήσω δυο αράδες παραπάνω, αποπροσανατολίστηκα!)

Η Γιάννα έχει πολλές αρετές κι ένα ελάττωμα! Καταρχάς, όπως σου έχω ξαναπεί, το γεγονός ότι “φέρνει βόλτα” το σπίτι της γάτας, είναι από μόνο του, άθλος! Ενώ όμως μέχρι πρότινος θυμόταν πού είχε βάλει / κρύψει / καταχωνιάσει καθετί, τελευταίως, έχει αρχίσει και παρουσιάζει κενά μνήμης!
Κάτι τέτοιο συνέβη και με τα χριστουγεννιάτικα στολίδια.
[Τι θα πει “πού κολλάει το γιαούρτι;” Για να στο γράφω στον τίτλο, κάπου κολλάει! Μα δεν ήρθε ακόμη η ώρα του! Ναι;]

Ψάξαμε ντουλάπες, ντουλάπια, πατάρι, πίσω από το πιάνο, κάτω από τη σκάλα, κάτω από τα κρεβάτια, στην αποθήκη τη μικρή (εκεί που βάζουμε το αλυσοπρίονο —μπρρ! Σκιάχτηκες κομμάτι, ε; Σ' ένοιωσα!— τη χλοοκοπτική και το Black & Decker!), και στην αποθήκη τη μεγάληॱ εκεί βάζουμε ό,τι δεν μας χρειάζεται —σενάριο φαντασίας! Για τη γάτα μιλάμε, νομίζει ότι τα χρειάζεται όλα! Άσε με, σε παρακαλώ, τέτοια σαβουρομαζώχτρα σαν κι ελόγου μου, παίζει να μην έχεις γνωρίσει! Επίσης, εκεί βάζουμε και πλυντήριο! Όχι, στο πλυντήριο δεν ψάξαμε. Δούλευε εκείνη την ώρα και σίγουρα δεν είχε δώσει ραντεβού το Ariel με τρία μέτρα γιρλάντα και πενήντα μπάλες μικρού − μεσαίου − μεγάλου μεγέθους. Ήμουν σε απόγνωση (ε, ρε προβλήματα οι Παλαιστίνιοι, θα σκέφτεσαι τώρα... και θα 'χεις και δίκιο. Άλλος δεν έχει μαντήλι να κλάψει... κι η γάτα με τις μπάλες της!)
Στην αποθήκη τη μεγάλη, πάντως, βρήκαμε δυο σειρές φωτάκια που δεν άναβαν, ένα μικρό δεντράκι ξεκλαριασμένο, και τα παλιά μου στολίδια (βάλε 20+ χρόνια πίσω και θα 'σαι μέσα!)
Το θεώρησα καλό οιωνό. Ακολούθησα τα ίχνη τους, σαν τον Κοντορεβυθούλη τα ψιχουλάκια του.
Με οδήγησαν στην πόρτα. Εν συνεχεία στο διάδρομο. Και τέλος σε μιαν άλλη πόρτα.
— «Ποιος είναι και τι θέλει;»
— «Πατέρα, άσε την καραμπίνα κι έλα να μιλήσουμε πολιτισμένα! Τα στολίδια του δέντρου ψάχνω!»

[Μη με ρωτάς πάλι για το γιαούρτι! Δεν ήρθε ακόμη ο ρόλος του!]

Του πατέρα, του αρέσει να βλέπει τα πράγματα τακτοποιημένα. Πολύ τακτοποιημένα. Σε βαθμό... κακουργήματος! (Πώς είναι η γάτα; Ε, καμία σχέση!) Σε ανύποπτο χρόνο, μετακινεί οτιδήποτε του κάθεται άσχημα στο μάτι. Το κουτιάζει. Το σφραγίζει με ταινία συσκευασίας. Γράφει απ' έξω με μαρκαδόρο χοντρό, τι περιέχει το κουτί. Και στη συνέχεια το σκαρφαλώνει σε κάποιο ράφι. Ή το χώνει σε κάποιο ντουλάπι. Μακριά από το φως του ήλιου και τα μάτια μας. Ούτε καταζητούμενος, τέτοια κρυψώνα!
Ίσως αυτό να είναι καλό, μέχρι ενός σημείου. Μέχρι του σημείου, δηλαδή, που δεν θα χρειαστούμε το περιεχόμενο του κουτιού.

— «Τι δουλειά έχουν στο σπίτι μου τα στολίδια του δέντρου σου
Δεν είχαν. Δεν έπρεπε να έχουν. Αλλά είχαν! Μετά τις απαραίτητες ανασκαφές (να μας έχουν κατά νου, εκεί στην Αμφίπολη), τα στολίδια βρέθηκαν.
— «Δεν τα έβαλα εγώ εδώ!»
Κοίταξε τη Γιάννα καχύποπτα.
— «Εσύ τα είχες φέρει!»
(Η Γιάννα, από μόνη της, δεν έχει πρόσβαση στο σπίτι του πατέρα μου).
Αντάλλαξαν βλέμματα αμοιβαίας αντιπάθειας.
Εν συνεχεία, η Γιάννα μάζεψε την πληγωμένη της περηφάνια και μαζί μ' αυτή πήρε αγκαλιά το κουτί κι αποχώρησε με το κεφάλι ψηλά! Την κοίταζε με μάτια μισόκλειστα, καθώς εκείνη απομακρυνόταν.
— «Αυτό το κουτί, εγώ δεν το έχω ξαναδεί ποτέ! Αυτή το έκρυψε!»

Μ' ετούτα και μ' εκείνα χάθηκε πολύτιμος χρόνος από το 6ωρο της Γιάννας, το οποίο εξέπνευσε με μόνη πρόοδο στο στολισμό το στήσιμο του δέντρου. Έφυγε και μ' άφησε με τις κλάρες! Με τρία μέτρα γιρλάντα! Και με μια κούτα στολίδια. Κι όλα αυτά, έπρεπε να τα... διευθετήσω!


Κάθε χρόνο, διακαής μου πόθος είναι να στολίσω το σπίτι (ή, έστω, το δέντρο!) τουλάχιστον ένα μήνα πριν τα Χριστούγεννα. (Στο... μέσα «μέσα μου», δεν έχω πρόβλημα να 'ναι κι όλο το χρόνο στολισμένο!) Η Τρίτη 25 Νοέμβρη, ήταν ακριβώς αυτή η ένας−μήνας−πριν μέρα!
Να 'χεις και την Αμερικανίς φιλενάς (γκάγκαρη Αμερικανίς! Η μαμά ήτο Ινδιάνα) από το Γουέινσβιλ, Νορθ Καρολάινα... να σου λέει ότι “αυτοί, εκεί” το δέντρο τους (το δίμετρο...) το αγοράζουν και το στολίζουν μια μέρα μετά το Thanksgiving (σα να λέμε... σήμερα!) Όσο να 'ναι, αγχώθηκα η γάτα! Εμ δεν έπιασα το δικό μου deadline, να μην πιάσω ούτε της Αμερικανίς;!

Την Τετάρτη (26 του μηνού, κράτα το, έχει σημασία!) το πρωί, το πήρα απόφαση! Θα στόλιζα το δέντρο at any cost!
[Όταν συγχύζομαι (θα) σου πετάω αγγλιστί χαριτωμενιές, μην με παρεξηγείς! Και να σκεφτείς, έξαλλη γίνομαι όταν τα βλέπω κάτι τέτοια... αλλά ως γνωστόν, ό,τι κοροϊδεύει κανείς το λούζεται! Τέλος πάντων, δεν είναι ούτε εδώ το θέμα μας!]

Είπα να ξεκινήσω τη μέρα μου με κέφι και δύναμη με γεύση γλυκιά, Μερέντα, Μερέντα, Μερέντα! (Αν δεν γνωρίζεις το σποτάκι, μην θορυβείσαι! Είναι τόσο παλιό που προφανώς δεν είχες ακόμη γεννηθεί!)
Μερέντα δεν παίζει στο σπίτι, η Nutella έχει κατακυρωθεί στο Roulo−γατάκι, κανένα πρόβλημα, έχουμε γιαούρτι;
Έχουμε γιαούρτι.
Να σου πω και κάτι ακόμη: για κάποιον ανεξήγητο λόγο, το τελευταίο 2μηνο−3μηνο, όλα μου τα γιαούρτια λήγουν “πάνω σ' ένα 6”! (Κατά το “μεγάλη πόρτα θα διαβείς”, “πάνω σ' ένα 6 κάθεται το γραμμένο σου”... Ε, κάπως έτσι! Ανάλωση έως... 06/09, 26/09, 26/10... και πάει λέγοντας...)
Κοιτώ επιπόλαια, η γάτα, την ημερομηνία... Πέσαμε στον λήγοντα! Σκέφτομαι.
Τυλίγομαι γιρλάντα και φωτάκια κι αρχίζω το χορό των επτά πέπλων γύρω απ' το δέντρο! ('Νταξ, υπερπαραγωγή στο 'κανα!...)
Ώσπου κάποιες περίεργες ενοχλήσεις, έρχονται να χαλάσουν τo τελετουργικό! “H νεύρωσή μου”, κάνω διάγνωση! Φέρνω μια βόλτα τη γιρλάντα. Οι ενοχλήσεις γίνονται πιο έντονες και ανησυχητικές. Τη συμπτωματολογία τη φαντάζεσαι, να μη στην αραδιάσω. Δεν θέλω (και δεν θέλεις, το ξέρω!) να προχωρήσω και στις περαιτέρω ανατριχιαστικές λεπτομέρειες.

Ξαναπιάνω το άδειο κεσεδάκι... κοιτάζω ξανά την ημερομηνία λήξης... Όχι, αγάπη μου! Δεν ήταν 26/11, ήταν 06/11! 06 (σαν το παιδικό κανάλι, αλλά χωρίς την παύλα!)


Για να μη λες ότι σε παραμυθιάζω... σου έχω και τα τεκμήρια! (Αυτό, πάλι... Να 'χω τον καημό μου και να τρέχω να φωτογραφίσω το... proof;!) Σύμφωνοι, στο κοντινό το πλάνο, φαίνεται! Αλλά η γάτα η αλλοπαρμένη με την γιρλάντα−βιζόν, είχε άλλες προτεραιότητες, με νοιώθεις, έτσι;
Με νοιώθεις, επίσης, να τρέχω —και να μη φτάνω— σαν πολύφωτο σε μετακόμιση...
Με νοιώθεις, ακόμη, να έχω πιστέψει πάνω από 21 φορές (μετρημένες —μετά μηδένισα και δεν το συνέχισα!) ότι “δεν μπορεί, κάπου εδώ θα τελειώσει το πανηγύρι”... αλλά αντί του πανηγυριού να άδω “η ζωή εδώ τελειώνει, σβήνει το καντήλι μου!” —και ποιος να με πάρει στα σοβαρά, τον Ρούντολφ;! (Ποιον Νουρέγιεφ, παιδί μου; Το ελαφάκι και πολύ μου ήταν!)

Εν τέλει, και για να μη στα πολυλογώ (που σου τα έχω πολυλογήσει, αλλά πού να πω τον πόνο μου; Στο Roulo−γατάκι που, επιστρέφοντας από το σχολείο, κοίταξε επιτιμητικά τη χρυσή φούντα − πρώτη−μούρη−στο−Καβούρι και με ρώτησε “ποιος είχε τη φαεινή ιδέα να κρεμάσει μια σκούπα στο δέντρο;”...; Στον υπερήλικα που, μόνο τάβλες δεν κάρφωσε στην πόρτα για τους... “εισβολείς”; Ή στον δόλιο σκύλο που τον έμασε το κρύο κι έχει περιορίσει τα PR;), έγραψα το κειμενάκι με δόσεις, και σου το παραδίδω μαζί με το μισό μου πνεύμα, για Σαββατοκύριακο!


Μέσα στο 2 1/2ήμερο της ταλαιπωρίας, προσπάθησα να απαντήσω στα σχόλια στο “Ποτέ δεν είναι νωρίς” και να κόψω βόλτες στα γειτονικά σπιτάκια (ε, ναααιιι! Με τη γιρλάντα κολάρο, δεν το συζητώ!). Δεν τα κατάφερα όπως θα ήθελα, ελπίζω όμως αυτό να συμβεί το Σαββατοκύριακο!

Αντί Υστερόγραφου
  • Έχω να... καταγγείλω, ότι ναι, της έκανα ένα ψιλοεφέ της φωτο του δέντρου, για να “ζεστάνει” λίγο ο χρώμας. Σου τ' ορκίζομαι, στη γιρλάντα που φοράω, ότι αυτή η θολούρα δεν ξέρω πώς προέκυψε! 
  • Απόψε λέω να ξαπλώσω νωρίς.
  • Ο πατέρας μου δεν έχει καραμπίνα.
  • Η υπόλοιπη διήγηση ήτο αληθής!
ΚΕΙΜΕΝΟ − ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ © Roula the Cat | Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014, 20:17

31 σχόλια:

  1. το δεντράκι σας πολύ όμορφο ,έχουμε πολλα στολίδια ίδια ! Ακόμα δεν στόλισα,το αναβαλλω όσο μπορώ μήπως και το ξεχάσουν και τα παιδία ,αλλά δεν....
    καλά ανάρρωση ,αν κι αυτο που έπαθες καλό είναι απο μια μερια ,γιατί θα έχασες και κανενα γραμμάριο ε;
    Και του χρόνου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξεχνιούνται, νομίζεις, αυτά;!

      Αα, στα απωλεσθέντα γραμμάρια, υποσχέθηκα να μεριμνήσω για την επαναφορά τους, κατά τη διάρκεια των γιορτών!!! :b

      Να είμαστε καλά, Νάσια μου! ♥

      Διαγραφή
  2. Καλά έχω φάει γιαούρτι από αυτά στο πήλινο κεσεδάκι με μούχλα πάνω που δε την είχα δει γιατί ήταν στο σημείο που ήταν η ετικέτα κι εγώ είχα ανοίξει μόνο ένα τμήμα της συσκευασίας... Περιττό να αναφέρω το πόσο τυχερή ήμουν που δεν έπαθα τίποτα σαν αυτά που έπαθες εσύ... Ας κοιτάμε συσκευασίες από 'δω και πέρα χαχα!
    Περαστικά θα ευχηθώ και του χρόνου με υγεία να το ξαναστολίσεις το σπιτάκι σου! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άουτς!!! Μου έχει τύχει αυτό με τη μούχλα, αλλά την είδα στο κουτάλι! Ευτυχώς!
      Τελικά, μάλλον πρέπει να είμαι πιο προσεκτική, κάτι δείχνουν όλα αυτά που έχω πάθει κατά καιρούς! (Τις προάλλες, με “έσωσε” η κόρη μου που, τελευταία στιγμή είδε ότι είχε “πιάσει” το τριμμένο τυρί!)

      Σ' ευχαριστώ, Rylie μου!
      Να είσαι καλά! ♥

      Διαγραφή
  3. Ρούλα μου και του χρόνου νάστε καλά......! όμορφα δώρα ζωής να φέρει το δεντράκι σας σε όλους......να γεμίσει όνειρα καρδιές και σκέψεις. Ευχές πολλές για κάθε τι όμορφο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πολύ, Γιάννη μου! Τι όμορφες ευχές!

      Να είστε καλά, εσύ κι η οικογένειά σου!
      Αντεύχομαι!

      Διαγραφή
  4. Δεν είμαι που δεν είμαι και πολύ των γαλακτοκομικών, αυτό ήταν το κερασάκι στην τούρτα! Δεν ξανατρώω ποτέέέεεε... Θα μου πεις φταίει ότι είχε λήξει και πριν 3 εβδομάδες, αλλά άσε με να έχω μια δικαιολογία...
    Ελπίζω να είσαι καλύτερα!! Πολύ όμορφο το δέντρο σας, και του χρόνου με υγεία και χαρά! :))))
    Πολλά φιλάκια! Καλό σαββατοκύριακο!!!♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ααα, μικρή μου! Εδώ θα τα... χαλάσουμε! :n
      (Κάτι... λίγο; Για τα κοκαλάκια σου, βρε παιδί μου! Ουφ!)

      Σ΄ευχαριστώ πολύ, καλό μου!
      Να είστε κι εσείς καλά, κάθε μέρα σας που περνά ν' αφήνει πολλά βήματα πίσω ό,τι δυσάρεστο και να σας φέρνει κοντά σε ό,τι έχετε ονειρευτεί!

      Φιλιά πολλά και καλό Σαββατοκύριακο και σ'εσάς! ❤

      Διαγραφή
  5. Ένα δέντρο μπορεί να μας σώσει, σωματικά και ψυχολογικά!
    Με το καλό να περάσεις/σουμε καλά Χριστούγεννα, με υγεία πάνω από όλα!
    Πολλά γλυκά φιλιά και καλό σ/κ :))
    Υ.Γ Πόση θαλπωρή δίνει όμως ένα δέντρο, έστω κι αν δεν είναι αληθινό ε; :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέτρα μου, ξέρεις πόσο με ηρεμεί το δεντράκι μου...; Και πόση ζεστασιά δίνει στο χώρο; Έχεις απόλυτο δίκιο για τη θαλπωρή...

      Να είμαστε καλά, να περάσουμε όσο πιο όμορφα τις ημέρες αυτές!
      Φιλιά πολλά, Καλό Σαββατοκύριακο και σ' εσένα! ❤

      Διαγραφή
  6. Και είχα εναποθέσει τόσα πολλά στην καραμπίνα του μπαμπά χαχαχα. Πάντως το δεντράκι τρέλα. Για το γιαούρτι πάλι, αφού είσαι ζωντανή πάλι καλά. Και του χρόνου (για το δέντρο όχι το γιαούρτι).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για να με ξεκάνει;;;!!!

      Πάλι καλά, δε λες τίποτα! (Ή και όχι;!)

      Σ' ευχαριστώ πολύ, να είσαι καλά Mahler!

      Διαγραφή
  7. Το εφέ έδωσε στο δέντρο ένα φως παραμυθένιο! Θα περάσω κι εγώ όλες τς γιορτές δίπλα στο δικό μου να μιλάω με τα στολίδια!
    Και του χρόνου, γάτα μου αγαπημένη!
    Απόλαυσα τα όσα πέρασες!!!!!!!!!!!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λίγο πιο 'κει, δεξιά, είναι το γραφείο μου! Κι εγώ, λοιπόν, δίπλα!...
      (Απ' τη μια το παράθυρο, από την άλλη το δεντράκι... δεν με βλέπω να πολυσυγκεντρώνομαι!)
      Σ' ευχαριστώ πολύ, Αλεξάνδρα μου!
      Να είσαι καλά!
      Σε φιλώ! ♥

      Διαγραφή
  8. Ωραίο δεντράκι!!! Άντε και του χρόνου με υγεία!!! Αλλά η ιστορία με το γιαούρτι...
    Καλύτερα να μείνεις μακρυά από τα γαλακτοκομικά για λίγο καιρό! Κόμπιασα και μόνο που σκέφτηκα πως θα ένιωσες την ώρα που συνειδητοποίησες πως είχες διαβάσει λάθος την ημερομηνία... ΙΟΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην το συζητάς!
      Ίου είναι το λιγότερο!!! :f

      Και του χρόνου, Choco Holic, να είμαστε καλά και... χωρίς απρόοπτα!

      [Γαλατάκι ήπια!]

      Διαγραφή
  9. Και του χρόνου Ρούλα μου , χωρίς τα λοιπά συμπτώματα!
    Και τώρα να βάλεις το κουτί κάπου θα το θυμηθείς, ναι;
    Εγώ κρατάω σημειώσεις ( αλλά μετά δε θυμάμαι που τις έβαλα :-Ρ)
    By the way εγώ στόλισα σήμερα και θα έχω σχετική ανάρτηση μέσα στη βδομάδα , με το πάσο μου... γιατί με την κούραση που έχω σήμερα και το ότι περνάω τέτοια ώρα Σαββατόβραδο από λίγα φιλικά μπλογκς πολύ μου είναι!
    Φιλιά ♥

    Πολύ ωραίο το δεντράκι σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριστέα μου,
      Σ' ευχαριστώ που πέρασες! Ξέρω πόσο πνιγμένη είσαι (αλλά, τι όμορφα πραγματούδια που φτιάχνεις! ♥)

      Και του χρόνου, λοιπόν, μια που στόλισες!
      Να είμαστε καλά!
      Φιλιά πολλά! :g

      Διαγραφή
    2. Μου αρέσει που θα έκανα ανάρτηση με το πάσο μου ! αχαχαχα!
      Καλημέρα Ρούλα μου, καλό μήνα!

      Διαγραφή
  10. δεν υπάρχει το άρθρο έχω πεθάνει στο γέλιο !!! αχαχαχα καλά χριστούγεννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. :n Αλλά, μεταξύ μας, εύχομαι του χρόνου —να 'μαστε καλά, να βρισκόμαστε!— να μην έχω να σας διηγηθώ κάτι παρόμοιο!!!
      Καλά Χριστούγεννα να έχουμε, Νικόλα!

      Διαγραφή
  11. Αρχικά το δεντράκι σου εξαίρετο και του χρόνου να 'στε καλά να το ξαναστολίσετε χωρίς όμως λοιπούς περισπασμούς.
    Όσο για τα συμπτώματα, μην μιλάμε για αρρώστιες παιδιά, γιατί τελευταία κάνω για πάρτη μου touring στα νοσοκομεία και έχω πάθει ψυχολογικό. Περαστικά σου όμως γατούλα μου. Να δεις που είναι κάποιος που θέλει να σε βγάλει από την μέση επειδή είσαι blogger star και εκπληκτική και σε αγαπάμε. (πάω να γράψω βιβλίο τώρα που βρήκα την ίντρικα :P)
    Να σε καλησπερίσω και να σε γλυκοφιλήσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Διπλανούλα μου!
      “Ενός κακού μύρια έπονται”, και στην περίπτωσή μου! Λες και το γιαουρτάκι ξεκίνησε το... ντόμινο! :( Ουφ!
      Η γάτα, πάντως, βράχος! (Ε, λίγο... αργοκίνητος βράχος!)

      Δεν μου αρέσει αυτό το touring, περαστικά —και γρήγορα!— εύχομαι! :g

      Φιλάκια πολλά, καλό μου! ❤

      Διαγραφή
  12. Πολύ, πολύ όμορφο το δέντρο σου, Ρούλα μου!
    Το δικό μου θ'αργήσει να στολιστεί. Τα στολίδια ακόμα περιμένουν υπομονετικά σε κάποια γωνιά της αποθήκης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να το στολίσεις όμως, ναι;

      Σ' ευχαριστώ πολύ Σεβάχ!
      Καλό μήνα!

      Διαγραφή
  13. Καλές γιορτές και ήσυχες μπορούμε να έχουμε;
    Γιατί απ' ότι φαίνεται μας ράβουν κουστουμάκι.
    Υγεία, τίποτα άλλο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέρεις ποιο είναι το κακό γι' αυτούς, όμως; Ναι μεν ράβουν το κουστουμάκι... αλλά εμείς, εδώ και καιρό, δεν έχουμε να χάσουμε... ούτε την τσόχα, ούτε τα ραφτικά! (Αρκεί να το συνειδητοποιήσουμε επιτέλους!...)

      Καλό μήνα με υγεία, Πέτρο!

      Διαγραφή
  14. Και του χρόνου με το στολισμό!!
    Όχι βέβαια με τα υπόλοιπα!
    Πολύ όμορφο το δέντρο, αλλά γέλασα αν δεν σε πειράζει με το κείμενο!...χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εδώ γελούσα εγώ με το πάθημά μου, Μαρία μου! :n
      (Αφού συνήλθα, βέβαια!)

      Να είσαι καλά!
      Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  15. Θα με κάνετε να κατεβάσω το μκρό δεντράκι απο το πατάρι. Εϊναι το μοναδικό διαθέσημο χριστουγεννιάτικο ντεκόρ που έχω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ...Και είναι θαυμάσιο!!! (Το καμάρωσα στην ανάρτησή σου!)
      Φιλάκια, Ανδρομεδούλα μου! ❤

      Διαγραφή

Ψαξε και θα το βρεις!

Ημερολογιο

Σαν Σημερα

Ποια ειμαι εγω

Η φωτογραφία μου

Kατάγομαι από το πουθενά. Ανήκω σ' εμένα, στα όνειρά μου, στην ομορφιά μου και στην τσαχπινιά μου!

A cat in gloves catches no mice.
— English Proverb

Social Media

Ακολουθουν στο Google+

Συχναζουν εδω

Τα πιο διαβασμενα του 7ημερου

Στο Mailbox σου

Στα νυχια της Roula!

Πινεζες

Γυριζω και μυριζω!

Τσιου!

Πρωτοβουλία από την
Blogger της Διπλανής Πόρτας
κατά της Λογοκλοπής

Ζητα μου −περιπου!− ο,τι θες!

Αν θέλεις να αναδημοσιεύσεις κάποιο από τα κειμενάκια της Roula στείλε μου e-mail —είμαι καταδεχτική γάτα!— Αν βαριέσαι, no bad feelings αλλά οπωσδήποτε να κάνεις αναφορά στην πηγή με link στο blog της Roula.
[Σημ. Τα δικαιώματα των εικόνων και φωτογραφιών που συνοδεύουν τα κείμενα, ανήκουν αποκλειστικά στους δημιουργούς τους. Φωτο της Roula (original − manipulated) είναι όσες φέρουν το σχετικό υδατογράφημα.]
Special Credits
Comments' emoticons (smilies) by :
 
Αυτη τη στιγμη: