Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Να... σοσιαλισθώ −pourquoi pas?− αλλά...


Διαβάζεις, τώρα, εσύ τον τίτλο... και νομίζεις ότι θα σου ομιλήσει η γάτα περί πολιτικής! Αμ δε! Είναι πιθανό να συμβεί κι αυτό κάποια στιγμή, αλλά όχι τούτηνα−δα! Έγκωσα πρωτογενές πλεόνασμα και ούτε την ουρά μου δεν μπορώ να κουνήσω... Ήρθε κι ο ΕνφιάΣ —εμένα, έτσι μ' αρέσει να τον λέω! Ενφιά! Κλίνεται όπως “ο δοσάς”, “ο (ν)ταμπλάς”,  “ο ντουβρουτζάς”— και σπάσανε οι κόπ'τσες, πόσα πια ν' αντέξει αυτό το ρούχο; Μιλάμε για τέτοιο σαξές! 
Τέλος πάντων, τι λέγαμε; 

Α, ναι! Το ξανάφτιαξα, η γάτα, το μπλογκάκι (είπαμε: είχα κι άλλοτε, άφκε το τώρα όμως), του 'κοψα γωνίες, έραψα στριφώματα, του 'κανα φου! και του 'δωσα ζωή... κι από 'κείνη τη στιγμή, έπεσαν βροχή τα ακανθώδη ερωτήματα: να το σοσιαλίσω; Να του φκιάσω ένα φεϊσμπούκ να 'χει και γι' αύριο που θα σχολάσει αργά; Μην και του πέσει βαρύ; Να πάμε σε κάτι πιο αλαφρύ, σαν μους σοκολά; Ένα τουίτυ, φερ' ειπείν, που 'ναι σαν το ψάρι που “το ψάρι είναι φρούτο”, λέμε τώρα...

Άκου με τώρα, εσύ, που σ' έφερε ο δρόμος σου ως εδώ, πώς έχουν τα πράγματα:
Τις παλιές (καλές) εποχές, και φεϊσμπούκ είχα και τουίτυ είχα και πάρε το μέλι μου και δώσ' μου το δικό σου —ήμουν επικοινωνιακό γατί! Ή, τουλάχιστον, προσπάθησα!

Μετά, το Roul−ο−γατάκι ήθελε να παίξει φάρμα! Έλα, όμως, που ήταν μικρό... και πού να του φτιάξεις δικό του προφίλ στο Facebook; “Πάρ' το προφίλ μου και κάν' το φάρμα σου”, είπα, η γατομάνα...
Κι εγένετο... της φάρμας!
Και θέλεις να σου πω και την αλήθεια, διότι δεν σε ντρέπομαι; Μεγαλώσαμε —κι οι επιθυμίες μας έγιναν ανάγκες, που 'λεγε και το σποτάκι, αν το θυμάσαι, άσχετο!— και μυαλό δε βάλαμε! Κι ακόμα παίζουμε, παρά να τρώμε τα νύχια μας!
Έτσι, λοιπόν, αν κατάλαβες καλά, το φεϊσμπουκικό προφίλ της Roula... δεν είναι για κόσμο! Ή, μάλλον, είναι για... πολύ κόσμο! Συγκεκριμένα, έχει μαζευτεί εκεί, η μισή υφήλιος! Κι όχι επί του εποικοδομητικού, μην φανταστείς! Αλληλέγγυοι είμεθα... στο να στέλνουμε υλικά! Στέλνει ο Κοσταρικανός τάβλες, στέλνει η γάτα τούβλα. Στέλνει η Ινδονησιανή πιπέρι, στέλνει η γάτα μάραθο!
— “Ξώμεινα κυρα−γειτόνισσα από γάλα γαϊδάρας! Να σου δώκω καμηλίσιο να με στείλεις το χρειαζούμενο;”
Τέτοια πράγματα, απλά, καθημερινά!

Με το Twitter ήταν αλλιώς. Και το'χω να μου βρίσκεται. Και μπορεί και να το ξανανοίξω (έχε το νου σου, αν είναι θα δεις κάποια στιγμή το πουλάκι Τσίου να σου σφυρίζει!), μόνο που είναι πολύ εθιστικό το άτιμο... Κι άμα έχεις ένα σκασμό θέματα στο κεφάλι σου, μ' ένα τουίτυ... ξεχνιέσαι και ξεχνάς κι όλα τα υπόλοιπα! Ε, δε λέει, μάνα μ'!

Μάζεψα τ' αυτιά μου, λοιπόν, η γάτα... κι αφού παρέπεμψα το μπλογκάκι μου (το παλιό, σου μιλάω, πάντα) εις τας ελληνικάς καλένδας (κοινώς: το συνέδεσα με... Κάιρο!) είπα να μην σοσιαλισθώ με καλλιτεχνικό ψευδώνυμο!
Έφτιαξα ένα κανονικό προφίλ με όνομα, επώνυμο και τη μούρη μου κορνίζα. Και μου 'ρθε κι εκεί κόσμος (απ' το σχολείο, απ' το γιουνιβέρσιτυ, από τους χώρους δουλειάς, απ' τους χώρους τους αγωνιστικούς). Βρήκα κι άλλο κόσμο και πολύ το χάρηκα (δεν ξεύρω αν ισχύει και για τους ίδιους!) και τέλος πάντων, υπάρχει σημείο αναφοράς στα social media για τη Roula που δεν τη λένε Ρούλα —Roula είναι ον υπαρκτό, είναι γάτα κι επίσης... υπογράφει κι αυτό το ιστολόγιο! Σε μπέρδεψα, κομμάτι; Μη μου στενοχωριέσαι, καρντιά μου! Roula θα με λες/γράφεις εσύ, κι όλα καλά! Στο 'πα από την αρχή, κι αν δε στο 'πα στο λέω τώρα ότι αυτή η γατοπερσόνα μού είναι τόσο αγαπημένη που χωράω ακριβώς στα μέτρα της.

Τα social media δεν είναι για χόρταση —τα 'παμε πιο πάνω, έχουμε το πρωτογενές πλεόνασμα για τούτη τη δουλειά— και μεταξύ μας, επειδή (παρα)είναι social και πάνω απ' όλα είναι media —που δεν ξέρω για 'σένα, αλλά εγώ, πλέον, οτιδήποτε σε... μίντιο (sic) το 'χω συνδέσει με την κακογουστιά, το κουτσομπολιό, το ξεκατίνιασμα και άλλα δεινά— δεν μου κάνουν και πολύ κλικ για να σοσιαλισθώ ευρύτερα και ...ευρυγωνικά! Μ' αυτά δε, που βλέπω τελευταίως, έχω αρχίσει και γίνομαι κάπως έτσι, η πάλαι ποτέ υποτασική γάτα!


Να εξηγηθώ, για να μην παρεξηγηθώ:
Ό,τι θα μοιραστώ μαζί σου παρακάτω, πιθανώς να το έχεις ήδη δει “σημαία” στο Facebook αφού και στα δικά μου μάτια έφτασε από κοινοποίηση − της κοινοποίησης − ω! κοινοποίηση. Πριν το μεταφέρω εδώ, φρόντισα να θαμπώσω τα πρόσωπα, τα ονόματα... και κατόπιν ωρίμου σκέψεως και τις ομάδες.

1. Η “συζήτηση”, 20 μέρες − 1 μήνα πριν. Η εικόνα, παράθεση σε σχόλιο δημόσιας δημοσίευσης, σε τοίχο ατόμου που “παρακολουθώ” (όχι “φίλου”, δηλαδή)

2.Την εικόνα της “συζήτησης” την αλίευσα από σχόλιο σε τοίχο “φίλου”, μέσα στο Σαββατοκύριακο

Δεν θα ήθελα να κριτικάρεις ό,τι διαβάσεις στις δύο αυτές εικόνες... κράτα το μέσα σου.
Θα ήθελα μόνο να σκεφτείς καλά και πολύ την επόμενη φορά που θα πας να δημοσιεύσεις κάτι προσωπικό σου, ή να θέσεις κάποιο ερώτημα σε μια ομάδα της οποίας είσαι μέλος.
Να σκεφτείς πως η ιδιωτικότητα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (τα social media, παιδί μου! Δεν με προσέχεις, αχ, δεν με προσέχεις!) είναι διάτρητη σα σουρωτήρι για μακαρόνια.
Όπως επισημαίνει κάποιος/α σε μία από τις δύο συζητήσεις που σου μεταφέρω, οι δημοσιεύσεις σου είναι ορατές στους “φίλους” σου.

Μ' αρέσει που σκαλίζουμε διαρκώς τις ρυθμίσεις “απορρήτου” (δεν ξέρω για 'σένα, εγώ το κάνω. Ματαιοπονώ, θα μου πεις, και δίκιο θα 'χεις και στα λόγια μου τα παραπάνω έρχεσαι!) και κατά τ' άλλα, ο “ρουφιάνος” (εκείνη εκεί η μαρτυριάρα μπάρα ροής δραστηριοτήτων στα δεξιά) σου σερβίρει στο πιάτο πού έκανε Like, πού σχολίασε, πού δημοσίευσε καθένας από τους “φίλους” σου.

“Έλα, μωρέ, πώς κάνεις έτσι;”, έζησα να το ακούσω κι αυτό! Κι έτσι και χειρότερα θα κάνω, διότι όλες οι μέρες κι όλες οι ώρες, δεν είναι ίδιες. Μπορεί να 'χεις τις “κλειστές” σου, να μη θες να σταυρώσεις γάτα κι άνθρωπο, να 'χεις μπει να χαζολογήσεις, ή να μιλήσεις σ' ένα−δύο άτομα. Ή, να μην πιάσεις κουβένταॱ ξέρεις πως όσοι είναι κοντά σου δεν θα σε παρεξηγήσουν, θέλεις μόνο να τους πεις “εδώ είμαι!” μ' ένα Like, μ' ένα σύντομο σχόλιο... 
Αίφνης...
Τσουπ! Σου σκάνε πέντ' έξι από το πουθενά, “Ααα! Εδώ είσαι, λοιπόν!” Ε, ναι, εδώ είμαι λοιπόν! 
Ντριν! Χτυπάει και το τηλέφωνο! “Χάθηκες, αλλά είδα που μπήκες στο φέις κι άρχισες τα Like! Κάτσε, τώρα που σε βρήκα, να σου πω!” Κι εκεί, τι κάνεις; Κάθεσαι —μια που σε βρήκε— να σου πει και “χτυπάς” τα ντεπόν σα λιόσπορα, ή κλείνεις το τηλέφωνο με συνοπτικές διαδικασίες και μέσα στα επόμενα τριάντα δευτερόλεπτα σ' έχει κάνει delete και block; (Ναι, καλέ! Πώς δεν μου έχει συμβεί!)

Και για να μην νομίζεις πως σου πέταξα δυο εικόνες και σ' άφησα να πάθεις το ταμ-τιριρί σου (όπως το 'παθα κι εγώ, ψέματα δεν θα σου πω), σκέψου κι αυτό: έχεις ένα θέμα, ένα πρόβλημα, μια απορία, έναν καημό, κριθαράκι στο μάτι, ένα δυάρι στις Κουκουβάουνες —ό,τι έχει κανείς, καλό είναι! Δες το κι έτσι!. Θα βγεις σε δρόμους και σε πλατείες με πάνω ως κάτω την αφοβιά σα σημαία (θα με κοπανίσει ο ποιητής από 'κει πάνω, μπροστά μου θα τη βρω αυτή τη βεβήλωση, θα το δεις!) με μια ντουντούκα και θα το διαλαλήσεις, “ελάτε κόΖμοι να μου πείτε πώς το βλέπετε κι εσείς!”...; Δεν θα βγεις, μανίτσα μ', στο λέω εγώ, η γάτα η πορτογύρω! 
Θα το πεις στη μάνα σου, θα το πεις στην κολλητή σου, θα το πεις στο στεφάνι σου (έχω ενστάσεις που όμως δεν είναι της παρούσης), θα το πεις στη θεία−Φερενίκη που 'ναι και καλή στο ξεμάτιασμα, άντε να το πεις και σε δύο; Τρία; Πέντε —και κλείσαμε— ακόμη άτομα της απολύτου (έχω κι εδώ ενστάσεις!) εμπιστοσύνης σου; Ίσαμε 'κει. 
Γιατί, λοιπόν, το κάνεις βούκινο στον κυβερνοχώρο; 
Τι σε κάνει να πιστεύεις πως οι οπτικές ίνες και τα καλώδια είναι περισσότερο εχέμυθα από τους τοίχους του σπιτιού σου; 
Κι ακόμη... τι σε κάνει να πιστεύεις ότι η εξέλιξη της τεχνολογίας συμβαδίζει μ' εκείνη, του είδους σου;  Το είδος σου είναι σαρκοφάγο, πάρ' το απόφαση. Πολλές γενιές θ' αφήσουν την τελευταία αναπνοούλα τους σ' ετούτη τη γη, μέχρι ο άνθρωπος να κάνει το επόμενο βήμα προς την αυτογνωσία και την αυτοβελτίωση.

Θα σε φάνε τα θεριά, καλό μου, έτσι και βγεις άμαθο κι αθώο στο σεργιάνι. Θα σε φάνε και θα σου γλείψουν και το κοκαλάκι...
ΚΕΙΜΕΝΟ − ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ © Roula the Cat | Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014, 22:46

20 σχόλια:

  1. Εγώ για το blog δεν έχω άλλο κράχτη, στο φατσοβιβλίο παρόλα αυτά έχω κανονικό προφίλ, εκείνο με την υπέροχη μούρη μου και τα σχετικά. Το τι βλέπουν τα ματάκια μοτ δε λέγεται, ο κόσμος (και αυτό είναι μεν γνωσ΄το αλλά επιβεβαιώνεται μέρα με τη μέρα) είναι ανόητος και γίνεται ρεζίλι - συνεχώς. Από βλακεία θες, από ανοησία θες, από αθωότητα θες, τώρα βγήκε η άλλη να ρωτήσει στο γκρουπ των μαμάδων τις κυρίες αν θα πρέπει να το κάνει από πίσω. Ε, τι να της πεις, α την πάρεις στο ψιλό (όχι ργώ, τα τσακάλια που τα ψαρεύουν αυτά) και θα ελπίζεις ότι δεν θα ξανακάνει κάτι παρόμοιο. Αν το ξανακάνει - που θα το ξανακάνει, είναι άξια του δουλέματος που θα φάει. Βλέπεις, πάντα το να κοροϊδεύει κανείς τη κατάντια άλλων είναι εύκολο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για να είμαι ειλικρινής, όποτε βλέπω τέτοια (κοινοποιημένα από τα “τσακάλια”) μου έρχεται, αν τις/τους είχα μπροστά μου να τις/τους αρχίσω στα χαστούκια, μπας και συνέλθουν! Μα, είναι δυνατόν;! Έχω και μια (σταθερή και μόνιμη) αγανάκτηση, ξέρεις: αυτΑ... ψηφίζουν!...
      Τα “τσακάλια” πάλι, όσο τα ταΐζουν θεριεύουν... Αντί να 'χουμε πιο υποψιασμένα άτομα, έχουμε πιο χορτάτα τσακάλια...

      Καλό βράδυ, Tremens μου!

      Διαγραφή
  2. Γι αυτό δεν έχω φέης μπουκ... ανατριχιάζω με αυτά που διάβασα.. μααα όλα στην φόρα;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και φυσικά, τα ... “τσακάλια” δεν είχαν την “ευαισθησία” να σβήσουν ονόματα και φωτογραφίες... Όλα στη φόρα, ακριβώς! Όπως το έγραψες!

      Καλωσήρθες Σμαραγδένια Ρούλα! :)

      Διαγραφή
  3. Να σου πω κάτι Ρούλα μου, γατούλα μου; Θα στο πω , ρητορική ήταν η ερώτηση. Το facebook είναι για μένα ένα μέσο για να κάνεις πλάκα. Δλδ, αν το έχεις για να μιλάς με κανέναν συγγενή που ναι στα ξένα και αν τον έπαιρνες τηλ καλύτερα να πήγαινες να τον βρεις και για να κάνεις καμιά πλακίτσα με τους φίλους σου, τότε ναι. Αν το έχεις για να παίζεις κανένα παιχνιδάκι, να περνάει η ώρα σου, τώρα που δεν μπορείς να βγεις για να μπορέσεις να πληρώσεις τον ΕΝΦΙΑ, ΕΝΦΙά, -όπως θες πες το, παιδί μου δεν είναι για να με νοιάζει- και πάλι ναι.
    Αλλά την στιγμή που αρχίζεις να παίρνεις όλα αυτά τα μέσα σοβαρά, να κολλάς και να μην ξεκολλάς (σαν κόλλα uho) τότε έχουμε πρόβλημα Huston. Και νομίζω πως και η έλλειψη επικοινωνίας σε αυτή την κοινωνία στα μέσα αυτά οφείλεται. Αλλά δεν θα στο αναλύσω εδώ, γιατί ανάρτηση στην ανάρτηση έκανα και σχώρα με, τι πρώτη εντύπωση δίνω, πρώτη φορά στο blog σου , ήρθα και με άδεια χέρια δεν έφερα το κατιτίς μου, να το μάθει η Ελληνίδα Μάνα, να με κυνηγά από εδώ μέχρι την Αράχοβα.
    Anyway, καλημέρα Ρούλα γατούλα και φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλωσήρθες... διπλανή! :)

      Δεν θα έλεγα ότι −τελικά− ευθύνονται τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την έλλειψη επικοινωνίας, όχι τουλάχιστον στο βαθμό που ετούτα ενοχοποιούνται.
      Εναπόκειται στο χρήστη ο τρόπος που θα (δια)χειριστεί το μέσο και το χρόνο του σε αυτό, η επιλογή των ανθρώπων με τους οποίους θα επικοινωνεί, τα κριτήριά του και οι προσδοκίες του ως προς αυτή την επιλογή.
      Είναι εύκολο να επιρρίπτουμε την ευθύνη των δικών μας ελλείψεων σε άλλους, σε “κάτι άλλο” κι έχω την αίσθηση ότι αυτό συμβαίνει με τα social media.

      Πολλά δεν είχαμε κάνει όσο δεν υπήρχαν στη ζωή μας το fb, το twitter, ή λίγο παλαιότερα oι messengers (Msn, icq, aol κλπ), κι άλλα τόσα έχουμε κάνει, παρόλο που υπάρχουν...
      Μέσα σε όλα τα αρνητικά που −είναι σαφές ότι− καταλογίζω στα εν λόγω μέσα, δεν μπορώ να παραβλέψω ότι χάρη σε αυτά ήρθα σε ουσιαστική επαφή με ανθρώπους που υπό άλλας συνθήκας δεν θα είχα καν γνωρίσει.

      Φυσικά, δεν διαφωνώ ότι πλέον γίνεται κατάχρηση των μέσων... αλλά πες μου, εάν κάποιος είχε τη δυνατότητα να οδηγήσει μία Ferrari (ενώ δεν ξέρει οδήγηση) και την έκανε χαλκομανία... θα έφταιγε η Ferrari; Εάν, στο ίδιο παράδειγμα, κάποιος έπαιρνε τη θέση του συνοδηγού, χωρίς να γνωρίζει τον οδηγό (άρα και το αν ξέρει ή όχι να οδηγεί) και πάθαινε ατύχημα, θα έφταιγε το αυτοκίνητο;...
      Όταν, λοιπόν, μοιραζόμαστε πληροφορίες και στοιχεία −για τον εαυτό μας, τα προσωπικά μας, τους ανθρώπους μας− με άτομα που δεν γνωρίζουμε, ουσιαστικά εμείς οι ίδιοι δεν βάζουμε το κεφάλι μας στον τορβά;

      Να περνάς, διπλανή, να κάνεις “ανάρτηση στην ανάρτηση”, εάν το θέλεις, ελεύθερα, χωρίς να σκέφτεσαι ότι δεν έφερες το κατιτίς σου! :)
      Η γάτα στέκεται στην ουσία και όχι στις εντυπώσεις! ;-)

      Σ' ευχαριστώ για την επίσκεψη και το σχόλιο!
      Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  4. Τα είπες όλα γάτα μου αγαπημένη στην τελευταία σου παράγραφο! Γι' αυτό κι η υποφαινόμενη αποφάσισε μια ωραία μέρα να μην είναι πια μια γάτα με το όνομα Ευαγγελία (οι παλιοί θα θυμούνται το πως πρωτοξεκίνησα, καλή ώρα σαν εσένα δηλαδή, με όνομα και ουρά!) αλλά η ίδια η Ευαγγελία, όπως είμαι με σάρκα και οστά. Θα μου πεις, τι κατάλαβες; Χμμμ, δε λέω, πέρασα και δύσκολα αφού υπάρχουν εκεί έξω μερικοί μερικοί κακοπροαίρετοι άνθρωποι που χαίρονται να σε πονάνε και να σου σπάνε τα νεύρα. Όμως, κατάφερα να έχει πρόσωπο η φωνή μου εδώ μέσα, κι αυτό δεν είν' κακό καθόλου. Όσο για τα άλλα (fb, tweet κλπ), είναι απλά για να υπάρχουν, να λέμε και καμιά αλήθεια κι από εκεί όταν έχουμε όρεξη (σάμπως με ακούει και κανένας; λέω εγώ, βγαίνει από μέσα μου, κι αυτό έχει σημασία), να κρατάμε κι επαφή με τους λίγους ανθρώπους που είδαμε πως αξίζουν. Όλα με μέτρο, που έλεγαν και οι αρχαίοι! :) Πάντως, άποψή μου είναι, πως κακό δεν είναι όταν έναν άνθρωπο τον κρίνουν ως γραφικό· κακό είναι όταν διαπιστωμένα αποφασιστεί πως πρόκειται περί ηλιθίου. Φοβού τους βλάκες από όπου κι αν προέρχονται... είναι πιο επικίνδυνοι από τους κακούς...;) Φιλάκι γλυκό!
    (>’.’)>ღ.¸¸.•´¯`•.><((((º>

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εύα μου,

      Κακοί υπάρχουν σε όλα τα έργα! Και σ' ετούτο εδώ, το “ιντερνετικό”, που πλέον δεν είναι και τόσο “virtual” όπως −συνηθίζαμε να το λέμε− λίγα χρόνια μόλις πριν, ίσως ακόμη περισσότεροι. Επειδή είναι πιο εύκολο να ρετουσαριστούν και να βγουν προς τα έξω με “ρούχα” που δεν τους ανήκουν, λόγια που δεν τα πιστεύουν, ακόμη και με πρόσωπο που δεν είναι δικό τους.

      Οι −για κάποιους− γραφικοί, για κάποιους άλλους είναι ιδιαιτέρως συμπαθείς, ίσως γιατί συνήθως είναι λίγο “αλλόκοτοι”, λίγο “στον κόσμο τους”, ακόμη και λίγο αθώοι, λίγο αφελείς (λίγο, όμως!)
      Ο ηλίθιος είναι επικίνδυνος, έχεις απόλυτο δίκιο! “Κάλλιο να 'χεις εχθρό έξυπνο, παρά φίλο βλάκα”, δε λέει το γνωμικό;

      Σ' ευχαριστώ πολύ!
      Φιλάκι! :)

      Διαγραφή
  5. Εγώ πάλι μάλλον είμαι από τις εξαιρέσεις που δεν έχω facebook. Που απορώ -μετά ΚΑΙ από τα σημερινά- τι σημαίνει "facebook", αφού από ο,τι φαίνεται, δεν εκθέτει κανείς μόνο το... face του, αλλά και άλλα σημεία του σώματος του! Αρνούμαι, έστω κι αν με λένε οπισθοδρομική (με την καλή έννοια! αχαχαχαχα!!) Καλημερούδια και φιλιά Ρουλάκι :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως σοφά θα έχεις διαπιστώσει, δεν χάνεις απολύτως τίποτα, Πέτρα μου!
      Κάλλιο οπισθοδρομική (με την καλή την έννοια!!! :P ) παρά στα... “μανταλάκια” του fb!

      [Βέβαια, να πω εδώ ότι, έχει πέσει το ματάκι μου και σε ιστολόγια των οποίων οι ιδιοκτήτες / ιδιοκτήτριες εκτίθενται ανεπανόρθωτα, μεταφέροντας λεπτομέρειες της προσωπικής τους ζωής, δίνοντας έτσι λαβές και πατήματα για ειρωνικά σχόλια −το λιγότερο− μέχρι καταστάσεις περισσότερο επικίνδυνες ή και ψυχοφθόρες. Δυστυχώς, κάποιοι άνθρωποι είναι περισσότερο αθώοι απ' όσο επιτρέπει το μέσο και κάποιο άλλοι, περισσότερο κακοί απ' όσο μπορούμε ν' αντέξουμε.
      Μου έδωσες την ευκαιρία να το γράψω, αναφερόμενη στην “έκθεση”...]

      Σ' ευχαριστώ που πέρασες και τα είπαμε!
      Σε φιλώ! :)

      Διαγραφή
  6. Καλημέρα Roula,
    To facebook πότε δεν μου άρεσε κι από τότε που συγγενείς και φίλοι είχαν αποκτήσει, το είχα πάρει στραβά... Το ξεκατίνιασμα που γίνεται εκεί, μου θυμίζει αίθουσα αναμονής κομμωτηρίου που επίσης δεν αντέχω, αλλά η ανάγκη (λευκές τρίχες από τα 19 μου!) με οδηγεί να το επισκεφτώ για τα απαραίτητα...
    Πολλές φορές κορόιδεψα την αδερφή μου που είχε κολλήσει με παιχνίδια τύπου φάρμας και ανησυχούσε για το πότισμα στα χωράφια της (!).... Στην πραγματικότητα, δεν αγαπάει τίποτα που να θυμίζει ζωή στην ύπαιθρο, ακόμη κι οι κάκτοι πεθαίνουν στο σπίτι της και είναι επιρρεπής στα τσιμπήματα των εντόμων.. Γεννημένη αγρότισσα, δηλαδή!

    ΄Οταν με ρωτούν για fb και δηλώνω πως δεν έχω, με κοιτούν σαν να είμαι από άλλο πλανήτη... Αυτό που με εκνευρίζει ιδιαίτερα είναι πως κάποιοι σύλλογοι που με ενδιαφέρουν, έχουν σελίδα μόνο στο fb (!)
    Πολλές καλημέρες και φιλιά στη γάτα της γειτονιάς μας...
    **Αννιώ**

    υγ....Αν σου άρεσε κάτι από το bazaar που διοργανώνουμε και όπως μου είπες θέλεις να αποκτήσεις, στείλε μου μήνυμα στο 2013tisannios@gmail.com και θα φροντίσω να σου το αγοράσω και να σου το στείλω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αννιώ μου!

      Συμπάσχω με την αδερφή σου, συγγνώμη που ξεκινώ απ' αυτό! Επιρρεπής κι εγώ στα τσιμπήματα εντόμων −αλλεργική όσο δεν παίρνει, η γάτα!− και με τους κάκτους (όταν είχα) να μαλακώνουν και να μου γίνονται σαν μελιτζανάκι γλυκό κουταλιού! :( Άσε...

      Οι σελίδες στο fb είναι, όπως έχω διαπιστώσει από εμπειρία αλλά και από συζητήσεις, ένας εύκολος και (κυρίως) ανέξοδος τρόπος προβολής δράσεων αλλά και επαγγελματικής δραστηριότητας. “Αναγκαίο κακό” και “σημείο των καιρών”, ταυτόχρονα... Το καλό είναι, για όσους δεν έχουν προφίλ στο fb, όπως εσύ, ότι οι σελίδες αυτές είναι δημόσια προσβάσιμες και τουλάχιστον 8 στις 10 αναφέρουν στοιχεία επικοινωνίας.

      Όσον αφορά το bazaar, θα επικοινωνήσω οπωσδήποτε μαζί σου για λεπτομέρειες και παραγγελία!

      Σ' ευχαριστώ που πέρασες!
      Σε φιλώ, καλή μου Αννιώ!

      Διαγραφή
  7. Απαπα.... τι να πω... είναι να παίρνει κανείς στα σοβαρά τα σόσιαλ μίντια; Το τουίτερ θα το παραδεχτώ, είναι μεγάλος εθισμός, αλλά το έχω κόψει τον τελευταίο χρόνο γιατί ήμουν συνέχεια να κάνω ριτουί και φόλλο... Μεγάλη πώρωση. Όσο για το φέισμπουκ, καλό είναι να κάνεις την πλάκα σου και να μιλάς με κανένα συγγενή που μένει πολύ μακριά, αλλά ως εκεί.. Τώρα αυτά τα πράγματα είναι ...εξοργιστικά!
    Φιλάκια πολλά Ρούλα!!! Καλώς σε βρήκα!!! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλωσήρθες Nastenka!

      Εξοργιστικά, πράγματι... Ειδικά αν σκεφτείς πόσο εύκολο είναι για κάποιους ανθρώπους να εκτεθούν, εκθέτοντας ταυτόχρονα κάποιο πολύ δικό τους άτομο, ή την οικογένειά τους ολόκληρη! (Στην περίπτωση της κυρίας που... “γεννήσαμε κι είμαστε 15 ημερών”!!!) Άκρη δε βρίσκουμε, άρα... τι να πω;! Μακριά από ΄μας!!!

      Σ' ευχαριστώ, φιλιά πολλά! :)

      Διαγραφή
  8. Καλώς σε βρίσκω Roula the cat!
    Νομίζω ότι όλα εξαρτώνται από τη χρήση τους και ολίγη εξυπνάδα. Δηλαδή πώς εσύ έχεις τσεκάρει τις ρυθμίσεις του απορρήτου; Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω αυτούς που δεν τις προσέχουν ή που τα έχουν όλα δημόσια!
    Υπάρχει ένα σηματάκι σε κάθε δημοσίευση, μια υδρόγειος δηλώνει το ΟΛΑ ΔΗΜΟΣΙΑ και δυο φιγούρες εννοεί μόνο οι φίλου σου. Όταν δεν θέλω να μιλήσω σε άνθρωπο αποφεύγω ακόμα και τους "φίλους" μου. Αν έχω κέφια και δω την υδρόγειο θα την αγνοήσω ασύστολα.
    Αν πάλι στραβομουτσουνιάσουν ή με παρεξηγήσουν...ξύδι! Ο χρόνος μου είναι ήδη ανύπαρκτος κι έχω πολύ υποφέρει στο παρελθόν από αυτά που κι εσύ αράδιασες! Όχι άλλο!

    Απ'ότι κατάλαβες έχω προσωπικό φατσοβιβλίο (αλλά όχι μπλογκικό) και τώρα πια το χρησιμοποιώ μόνο όταν θέλω και μπορώ.
    Κι έτσι είμαστε όλοι ευχαριστημένοι ( οι εαυτοί μου ντε!)

    Φιλιά! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλωσήρθες Άιρις!

      Δικιά μου είσαι εσύ! Συμφωνούμε απόλυτα στο ότι όλα εξαρτώνται από τη χρήση. Και για το “απόρρητο”... Δεν ήξερα... λένε κάποιοι. Δεν ήξερες, δε ρώταγες; Να πω, επίσης, ότι υπάρχουν και οι... θαυματουργές “λίστες”. Επιλέγει, έτσι, κανείς συγκεκριμένα άτομα στα οποία κοινοποιεί κάθε δημοσίευσή του. Αλλά, νομίζω... μέχρι εκεί.
      Θεωρώ τις “ομάδες” μεγάλη παγίδα, εκτός αν πρόκειται για θέματα που, εκ των πραγμάτων, δεν θα... φουντώσουν τα αίματα!

      Εν τέλει, νομίζω ότι θα “ενηλικιωθούμε” και στα social media. Κάποιοι, ωστόσο, θα εξακολουθούν να έχουν παιδι(αστι)κη και, προφανώς, ανόητη συμπεριφορά, όπως ίσως άλλωστε κάνουν και στη ζωή τους. Ε, τέτοια άτομα, ούτως ή άλλως, τα προσπερνάμε!

      Σ' ευχαριστώ για την επίσκεψη και το σχόλιό σου!
      Σε φιλώ! :)

      Διαγραφή
  9. Θεωρώ τον εαυτό μου πρωτόγονο ακόμα στα social media παρόλο που έχω και προσωπικό προφίλ στο facebook, αλλά και σελίδα για το blog....
    Θα μπω να ανεβάσω τις φωτογραφίες μου, ή τις αναρτήσεις μου, θα επικοινωνήσω ίσως με φίλους, θα κάνω τα λάικ μου...
    Στο τουίτερ είχα κάνει λογαριασμό για το blog, αλλά αράχνιασε...όλο λέω να πάω να ξεσκονίσω, αλλά πού χρόνος για όλα!
    Η αλήθεια είναι πως φίλο μου να εκτίθεται, ή να εκθέτει δεν έχω δει, οπότε μάλλον έχω καλούς φίλους...ή υποψιασμένους!
    Το μέσον μια χαρά είναι...οι άνθρωποι πάλι δεν πάνε όλοι καλά...
    Ε δεν μπορώ να μη σχολιάσω...μια κυρία στο "γεννήσαμε" αναρωτιέται "που ζούμε" και μας...αποστομώνει!!

    Φιλιά και καλό ξημέρωμα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω αν είναι πρωτογονισμός, ή απλώς, “ορθή χρήση του μέσου”. Νομίζω, το δεύτερο.

      Δεν έχω εκτεθεί (ευτυχώς!), δεν έχω εκθέσει... και οι “φίλοι” μου, είναι επίσης διακριτικοί. (Κάποιοι “φίλοι” τους, ωστόσο, καθόλου. Εξ ου και το ένα από τα δύο... αλιεύματα!)

      Δυσάρεστες εμπειρίες, είχα. Όχι πολλές. Το “delete και block” από πρόσωπο που γνώριζα εκτός και προ fb, με ενόχλησε ίσως λίγο περισσότερο. Γιατί; Επειδή, σχεδόν όπως το περιέγραψα στην ανάρτηση, θεώρησε περιφρόνηση το ότι δεν ήμουν διαθέσιμη σε ατέρμονες τηλεφωνικές συνομιλίες ενώ... “για να μπαίνεις στο fb έχεις χρόνο;”

      Για την κυρία που σχολίασες... έχω να πω το ευτράπελο ότι η έλλειψη σημείων στίξης και τονισμού στο πού, μ' έκανε −αρχικά− να διαβάσω όλο μαζί: “δεν έχετε ακούσει για μικρόβια και αντισώματα που ζούμε;” και ν' αναρωτιέμαι αν όντως... τα ζούμε τα αντισώματα και τα μικρόβια!!! (Στάκαρα, η γάτα! Τι να σου κάμνω;!)

      Καλό βράδυ, Μαρία μου και φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  10. Αυτός ο κώδικας γραφής κάτι μου θυμίζει.. αυτή η αθυροστομία..
    ελπίζω να κάνω λάθος..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα, Σέρλοκ! :j
      Συγγνώμη που δεν σε καλωσορίζω, αλλά κι εσύ, πρώτη φορά μπήκες σε ξένο σπίτι, δε σκούπισες τα πόδια σου στο πατάκι και μου 'φερες λάσπες —θα 'ναι που 'χει βρέξει, μάλλον— κατάλαβες;

      Κοίτα, τώρα, να δεις πώς έχουν τα πράγματα.
      Σύμφωνα με το θείο−Γιώργο (Μπαμπινιώτη), αθυρόστομος, -η, -ο είναι αυτός που εκφράζεται χρησιμοποιώντας βωμολοχίες, η δε βωμολοχία (η χυδαία και υβριστική λέξη ή φράση ορίζεται ως συνώνυμο της αισχρολογίας.
      Σύμφωνα με το Βικιλεξικό, αθυρόστομος, -η -ο είναι αυτός που στο λόγο του χρησιμοποιεί λέξεις ή εκφράσεις άσεμνες, προσβλητικές, μη πρέπουσες, αγοραίες, και βωμολοχίες.
      (Τα ίδια πράγματα λένε τα παλληκάρια —ακριβώς! Oύτε πάνω ούτε κάτω! )

      Ως Roula και ως γάτα, θα συμφωνήσω με τα παλληκάρια ως προς τους ερμηνείες των λέξεων, με τη διαφορά ότι δεν αναγνωρίζω κάτι αντίστοιχο, ούτε στις μέχρι τώρα δημοσιεύσεις μου... ούτε στα σχόλιά μου (τόσο εδώ, όσο και στις επισκέψεις μου).

      Μπορώ με βεβαιότητα αλλά και κάθε ειλικρίνεια δε, να σου πω ότι σε κανένα από τα παλιά (κλειστά, εδώ και πολύ καιρό) ιστολόγιά μου δεν βρέθηκε επισκέπτης, ή φίλος να με χαρακτηρίσει “αθυρόστομη”.

      Μπορώ με βεβαιότητα, λοιπόν, να σου απαντήσω ότι ναι, κάνεις λάθος. Σιγά το πράγμα, όμως, ποιος δεν κάνει λάθη, άλλωστε;
      Το κακό είναι ότι, όπως σου έγραψα και στην αρχή, μπήκες απρόσεχτα και βγαίνοντας άφησες να αιωρείται κάτι “κίτρινο” στον αέρα.

      [Κάποια στιγμή, δεν ξέρω πότε, προφανώς όποτε έχω διάθεση να το κάνω, “θα πέσουν οι μάσκες”. Το μπλογκάκι το 'χω σε δημόσια θέα, άρα είναι ο καθένας καλεσμένος στο... πάρτυ!]

      Διαγραφή

Ψαξε και θα το βρεις!

Ημερολογιο

Σαν Σημερα

Ποια ειμαι εγω

Η φωτογραφία μου

Kατάγομαι από το πουθενά. Ανήκω σ' εμένα, στα όνειρά μου, στην ομορφιά μου και στην τσαχπινιά μου!

A cat in gloves catches no mice.
— English Proverb

Social Media

Ακολουθουν στο Google+

Συχναζουν εδω

Τα πιο διαβασμενα του 7ημερου

Στο Mailbox σου

Στα νυχια της Roula!

Πινεζες

Γυριζω και μυριζω!

Τσιου!

Πρωτοβουλία από την
Blogger της Διπλανής Πόρτας
κατά της Λογοκλοπής

Ζητα μου −περιπου!− ο,τι θες!

Αν θέλεις να αναδημοσιεύσεις κάποιο από τα κειμενάκια της Roula στείλε μου e-mail —είμαι καταδεχτική γάτα!— Αν βαριέσαι, no bad feelings αλλά οπωσδήποτε να κάνεις αναφορά στην πηγή με link στο blog της Roula.
[Σημ. Τα δικαιώματα των εικόνων και φωτογραφιών που συνοδεύουν τα κείμενα, ανήκουν αποκλειστικά στους δημιουργούς τους. Φωτο της Roula (original − manipulated) είναι όσες φέρουν το σχετικό υδατογράφημα.]
Special Credits
Comments' emoticons (smilies) by :
 
Αυτη τη στιγμη: